Επαναστάτες του γλυκού νερού
Στις 10 Μαρτίου, και μετά από καταγγελίες της Εταιρείας Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων (ΕΠΟΕ), η αστυνομία, μετά από ενέργειες της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, προχώρησε στις συλλήψεις έξι ατόμων που φέρονται ως administrators του ελληνικού torrent site gamato.info, ενώ εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για ακόμη πέντε άτομα, εκ των οποίων τα δύο φέρεται ότι βρίσκονται στο εξωτερικό. Είχε προηγηθεί παρόμοια δίωξη κατά των διαχειριστών του forum στο site http://www.greek-fun.com μέσα στον Δεκέμβριο, αλλά η υπόθεση δεν πήρε μεγάλες διαστάσεις. Αντιθέτως, στην περίπτωση του gamato.info προκλήθηκε μεγάλη κινητικότητα στο Internet, με αποτέλεσμα την πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας εκατοντάδων ατόμων στην Πλατεία Συντάγματος, με κεντρικό σύνθημα "Λευτεριά στου gamato τα παιδιά" και φόντο πειρατικές σημαίες με το γνωστό έμβλημα της νεκροκεφαλής.
Mε αφορμή αυτά τα γεγονότα, μπορεί κανείς να προβληματιστεί αναζητώντας τη χρυσή τομή και να τοποθετηθεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικές απόψεις: από τη μία πλευρά εκείνη που υποστηρίζει ότι η πληροφορία (όποιο περιεχόμενο κι αν έχει αυτή) πρέπει να διακινείται
ελεύθερα στο Διαδίκτυο, χωρίς να επικρέμεται η σκιά διώξεων που εδράζονται νομικά στις διατάξεις του κώδικα περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Αντιθέτως, η βιομηχανία μουσικής και κινηματογράφου (και όχι μόνο) απαιτεί σκλήρυνση της στάσης των διωκτικών αρχών και θέσπιση ακόμη αυστηρότερων κανόνων όσον αφορά στη διακίνηση αρχείων μέσα από διαδικτυακές κοινότητες.
ελεύθερα στο Διαδίκτυο, χωρίς να επικρέμεται η σκιά διώξεων που εδράζονται νομικά στις διατάξεις του κώδικα περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Αντιθέτως, η βιομηχανία μουσικής και κινηματογράφου (και όχι μόνο) απαιτεί σκλήρυνση της στάσης των διωκτικών αρχών και θέσπιση ακόμη αυστηρότερων κανόνων όσον αφορά στη διακίνηση αρχείων μέσα από διαδικτυακές κοινότητες.
Πιστεύω ότι και οι δύο πλευρές έχουν έρεισμα, τόσο νομικό όσο και ηθικό, θεωρώ όμως ότι το επιχείρημα ότι η πειρατεία βοηθά τους νέους να αντεπεξέλθουν στη δύσκολη οικονομική καμπή που διανύουμε είναι τουλάχιστον αστείο. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε (με ποιο δικαίωμα άραγε;) από ανθρώπους που έχουν δουλέψει σκληρά και παράγουν ένα πνευματικό έργο, να καρπωνόμαστε τους κόπους τους χωρίς να τους πληρώνουμε. Ψευδοεπαναστατικά τσιτάτα με επίχρισμα αριστερίζουσας ιδεολογίας αποτελούν προσβολή τόσο στους γνήσιους αριστερούς αγωνιστές όσο και στους ακραιφνείς επαναστατικούς αγώνες κάθε εποχής, που διεκδικούσαν και διεκδικούν όχι το "δικαίωμα" να κατεβάζουν "ματρόσκες" τζάμπα, αλλά το δικαίωμα στο "ψωμί", την "παιδεία" και την "ελευθερία".
Έχω διαβάσει ένα σωρό βλακείες και αμπελοφιλοσοφίες στα blogs με αφορμή αυτό το περιστατικό, που δεν έχουν καμία απολύτως βάση, όπως το κορυφαίο "δικαιώματα όπως η κοινή χρήση που θεωρούνταν αυτονόητα στον αναλογικό κόσμο, σήμερα ποινικοποιούνται και βαφτίζονται διαφυγόντα κέρδη". Σοβαρά; Στον "αναλογικό" κόσμο, δηλαδή, μοιράζανε δεξιά κι αριστερά δίσκους βινυλίου; Δεν κυνηγούσαν και τότε τα μαγαζιά που έκαναν πειρατικές κόπιες σε κασέτες; Και φυσικά, ο νεοέλληνας σκυλιάζει αν του πειράξουν τον ιερό του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ και ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟ σκληρό, αλλά απαιτεί να έχει ΤΖΑΜΠΑ πρόσβαση οπουδήποτε αλλού. Το πόσο μας έχουν κατακλέψει οι πολιτικοί, το τι πατάτες έχει κάνει (και θα κάνει στο μέλλον) η αστυνομία, το τι κέρδη αποκομίζουν οι απατεώνες επιχειρηματίες που φοροδιαφεύγουν είναι άλλη υπόθεση. Μπροστά σε αυτές τις κολοσσιαίες ζημιές, για τις οποίες καλούμαστε τώρα όλοι οι εργαζόμενοι και μισθωτοί να πληρώσουμε τα σπασμένα, σίγουρα η υπόθεση του "gamato" είναι σταγόνα στον ωκεανό. Οι παρανομίες, όμως, δεν συμψηφίζονται και η μία κλεψιά δεν δικαιολογεί την άλλη…
0 Response to Επαναστάτες του γλυκού νερού
Δημοσίευση σχολίου