Ποια e-Παιδεία;


Το μέλλον κάθε χώρας στηρίζεται, πρωτίστως, στο ανθρώπινο δυναμικό της και η κατάρτιση αυτών των ανθρώπων περνά μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Ο κύριος μοχλός ανάπτυξης στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι η εκμετάλλευση των προηγμένων τεχνολογικών εργαλείων και δη των υπολογιστών. Βέβαια στην Ελλάδα ακόμη κάνουμε λόγο για «εισαγωγή» των υπολογιστών στη δημόσια εκπαίδευση, αφού επί της ουσίας δεν υπάρχει μακροχρόνια και σαφής στρατηγική σε αυτόν τον τομέα. Ο προϋπολογισμός για την παιδεία φέτος είναι εξαιρετικά συμπιεσμένος, καθώς τόσο σε ποσοστό επί των συνολικών δαπανών (κάτω του 3%), όσο και σε απόλυτο αριθμό (σχεδόν 6,5 δις ευρώ), δεν επαρκούν για εγκατάσταση εξοπλισμού αλλά και επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού.
Στην τεχνολογική σκηνή συντελείται κοσμογονία στον τομέα του mobile computing και ο  Nicolas Negroponte του MIT ανακοινώνει ότι το 2011 το «μαθητικό laptop» του θα κοστίζει 50 δολάρια. Στη χώρα μας το κράτος δαπανούσε 400 και πλέον ευρώ επιδοτώντας το «μαθητικό» laptop, μέχρι να καταργηθεί η δράση το 2009, με την ίδια την Υφυπουργό Παιδείας να δηλώνει ότι, οι υπολογιστές δεν χρησιμοποιούνταν ως μέρος του μαθήματος, αλλά τα έπαιρναν στα σπίτια τους τα παιδιά για να παίζουν παιχνίδια.
Γινόμαστε μάρτυρες μιας πολύ παράδοξης εξέλιξης: τη στιγμή που υποτίθεται ότι η νεολαία «παίζει στα δάχτυλά της» την τεχνολογία, ακούμε με έκπληξη ότι 1 στα 5 παιδιά 15 ετών στην Ευρώπη δεν ξέρει να γράφει και να διαβάζει. Όσο το βιωτικό επίπεδο υποβαθμίζεται, η επένδυση στον άνθρωπο φθίνει, και ο αυτός ο άνθρωπος εθίζεται, εξ απαλών ονύχων, στην καταναλωτική και όχι την παραγωγική κα


0 Response to Ποια e-Παιδεία;

Δημοσίευση σχολίου