Αλγόριθμος

Ποια e-Παιδεία;

2011-04-04T17:45:00.000+03:00

Το μέλλον κάθε χώρας στηρίζεται, πρωτίστως, στο ανθρώπινο δυναμικό της και η κατάρτιση αυτών των ανθρώπων περνά μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Ο κύριος μοχλός ανάπτυξης στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι η εκμετάλλευση των προηγμένων τεχνολογικών εργαλείων και δη των υπολογιστών. Βέβαια στην Ελλάδα ακόμη κάνουμε λόγο για «εισαγωγή» των υπολογιστών στη δημόσια εκπαίδευση, αφού επί της ουσίας δεν υπάρχει μακροχρόνια και σαφής στρατηγική σε αυτόν τον τομέα. Ο προϋπολογισμός για την παιδεία φέτος είναι εξαιρετικά συμπιεσμένος, καθώς τόσο σε ποσοστό επί των συνολικών δαπανών (κάτω του 3%), όσο και σε απόλυτο αριθμό (σχεδόν 6,5 δις ευρώ), δεν επαρκούν για εγκατάσταση εξοπλισμού αλλά και επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού.
Στην τεχνολογική σκηνή συντελείται κοσμογονία στον τομέα του mobile computing και ο  Nicolas Negroponte του MIT ανακοινώνει ότι το 2011 το «μαθητικό laptop» του θα κοστίζει 50 δολάρια. Στη χώρα μας το κράτος δαπανούσε 400 και πλέον ευρώ επιδοτώντας το «μαθητικό» laptop, μέχρι να καταργηθεί η δράση το 2009, με την ίδια την Υφυπουργό Παιδείας να δηλώνει ότι, οι υπολογιστές δεν χρησιμοποιούνταν ως μέρος του μαθήματος, αλλά τα έπαιρναν στα σπίτια τους τα παιδιά για να παίζουν παιχνίδια.
Γινόμαστε μάρτυρες μιας πολύ παράδοξης εξέλιξης: τη στιγμή που υποτίθεται ότι η νεολαία «παίζει στα δάχτυλά της» την τεχνολογία, ακούμε με έκπληξη ότι 1 στα 5 παιδιά 15 ετών στην Ευρώπη δεν ξέρει να γράφει και να διαβάζει. Όσο το βιωτικό επίπεδο υποβαθμίζεται, η επένδυση στον άνθρωπο φθίνει, και ο αυτός ο άνθρωπος εθίζεται, εξ απαλών ονύχων, στην καταναλωτική και όχι την παραγωγική κα

Η πραγματικότητα μας ξεπερνά

2011-02-22T14:59:00.000+02:00

Ως είθισται στη νεώτερη Ελλάδα, οι κάτοικοί της φτάνουν και πάλι ένα βήμα πριν από τον γκρεμό για να συνειδητοποιήσουν ότι βαδίζουν σε μονοπάτι καταστροφής. Πολύ μου αρέσουν οι εκκλήσεις μαζικής κινητοποίησης για στήριξη της οικονομίας, για ανάταξη του εθνικού μας φρονήματος, για να μετατρέψουμε την «κρίση» σε «ευκαιρία». Και παράλληλα δίνουν και παίρνουν τα ρεπορτάζ και οι αναλύσεις για την «άλλη Ελλάδα», για λαμπρά νέα μυαλά και πρωτοβουλίες στον χώρο της Καινοτομίας που θα μας ανασύρουν από τα βάθη του Ερέβους.

Από τη μια πλευρά διαβάζω ότι μέσα σε 2 χρόνια, η διείσδυση του Facebook εκτοξεύθηκε στο +462%, καταγράφοντας σχεδόν 2.900.000 συμπατριώτες μας να το χρησιμοποιούν. Και την επομένη ακούω ότι ο στρατός βγαίνει να μαζέψει τα σκουπίδια στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια στιγμή που σημειώνουμε αριστείες στις Ολυμπιάδες Μαθηματικών και Αστρονομίας-Αστροφυσικής, οι ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων απειλούν με καταλήψεις δημοσίων κτιρίων αν εφαρμοστεί ο ΨΗΦΙΣΜΕΝΟΣ νόμος για απαγόρευση του καπνίσματος.
Πλακωμένοι από το σισσύφειο βράχο των τοκοχρεωλυσίων, οραματιζόμαστε αναζωπύρωση της επενδυτικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας, την ώρα που τον προηγούμενο χρόνο οι επενδύσεις στη χώρα μας υποχώρησαν κατά 38%. Τρελαίνομαι όταν από τη μια έχω κάνει ρεπορτάζ για συμμετοχή ελληνικών πανεπιστημίων σε προγράμματα της NASA, της ESA για εξερεύνηση άλλων πλανητών και άστρων και παράλληλα ακούω ότι το «ακριτικό» Επαγγελματικό Λύκειο της Πετρούπολης τηρεί υπό κατάληψη επειδή τα παιδιά δεν έχουν θέρμανση! Κι ακόμη γυρίζω στο ένα κανάλι και βλέπω αφιέρωμα για τη Δανία που καλύπτει πάνω από 15% των ενεργειακών της αναγκών από ήλιο και άνεμο, και στο άλλο ακούω για το φιάσκο με τις απορριφθείσες αιτήσεις εγκατάστασης φωτοβολταϊκών των αγροτών. Ωραία τα ευχολόγια, αλλά εγώ βλέπω την εποχή της τεχνολογικής αναγέννησης, εμείς να οπισθοδρομούμε στην περίοδο του οικονομικού και κοινωνικού μεσαίωνα. Και δυστυχώς για αυτό ΔΕΝ υπάρχει app!

Η μάχη του γραφείου

2011-01-26T18:38:00.001+02:00

Είναι δεδομένο ότι η Microsoft βρίσκεται σε μια περίεργη και δύσκολη θέση τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας να βρει την ταυτότητά της στην Εποχή του Cloud. Αν η εταιρεία θριάμβευσε, καθιερώνοντας το μοντέλο του client software, τώρα πρέπει να βρει το δρόμο της προσαρμογής στην νέα πραγματικότητα του Internet. Και σίγουρα οι ανταγωνιστές της, με πρωτοστατούσα τη Google, δεν θα στρώσουν αυτόν τον δρόμο με ροδοπέταλα! Ενδεικτικές είναι οι μεταβολές του τοπίου στο χώρο των εφαρμογών γραφείου: το MS Office δεν έχει πλέον την ίδια βαρύτητα στον καταναλωτικό και επιχειρηματκό κόσμο, όπως είχε πριν από 10 ή 15 χρόνια. Σημασία πλέον δεν έχει τόσο πολύ ο πλούτος των δυνατοτήτων και το προσεγμένο design της desktop εφαρμογής, αλλά η διαλειτουργικότητα και τα εργαλεία συνεργατικότητας (collaboration) που προσφέρουν με αριστοτεχνικό τρόπο τα Google Docs.

Τη στιγμή που η Microsoft παρουσιάζει το διστακτικό της πρώτο βήμα στο Cloud, με τη μορφή των Office Web Apps, η Google απαντά με το απλό στη σύλληψη, αλλά εντυπωσιακό στην εκτέλεση Cloud Connect, που καθιστά, εν ολίγοις, το Office, front-end για τις υπηρεσίες της! Εντωμεταξύ, στα μέσα Δεκέμβρη, η Oracle χτύπησε κι αυτή, με όπλο το Cloud Office, το οποίο αποτελεί μέρος της δικής της σουίτας γραφείου Open Office 3.3, την οποία μάλιστα προσφέρει πρακτικά στη μισή τιμή από την αντίστοιχη της Microsoft.

Όπως μπορείτε να διαβάσετε στο κεντρικό θέμα της ειδησεογραφίας αυτού του μήνα, η Google επελαύνει σταθερά στο Cloud με το Chrome OS, παρουσιάζοντας τη δική της άποψη για το διαδικτυακό λειτουργικό σύστημα της νέας δεκαετίας, επαναπροσδιορίζοντας βασικές και θεμελιώδεις έννοιες που έχουν να μεταβληθούν από τη δεκαετία του 1980, όταν μεσουρανούσαν οι “IBM PCs & Compatibles”. Αυτός είναι ο τελικός στόχος, η ολική επικράτηση σε επίπεδο λειτουργικού, και ακριβώς το πρόκριμα για την τελική νίκη, βρίσκεται στη μάχη για επικράτηση στις εφαρμογές γραφείου.

Μαύρα κοράκια, άσπρα iPhone

2010-12-06T18:10:00.000+02:00

Πολλοί ίσως θα θυμάστε τη γνωστή ελληνική ταινία στην οποία εμφανίζεται ο τραγικός (…) ποιητής Τιμολέων Φανφάρας, απαγέλλοντας το έξοχο πόνημα «Μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια». Στην περίπτωσή μας, αυτό πρέπει να παραφραστεί σε «μαύρα iPhone, άσπρα iPhone, τι προμηνάνε τα μαύρα και τα άσπρα iPhone;». Κι αυτό γιατί το τελευταίο επεισόδιο στην τρικυμιώδη ολιγόμηνη ύπαρξη του iPhone 4 είναι πραγματικά πολύ αστείο και αναπάντεχο, πιο αναπάντεχο ακόμη και από την απίθανη γκάφα με τη λήψη της κεραίας, το περίφημο “Antennagate”.
Στην προκειμένη περίπτωση, το πρόβλημα έχει να κάνει με τη λευκή έκδοση του κινητού, το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται μόνο στις φωτογραφίες της Apple και δεν έχει κυκλοφορήσει, και μάλλον δεν πρόκειται να το δούμε. Ο λόγος; Οι κακές γλώσσες λένε ότι η Apple έχει στις αποθήκες της μπόλικα άσπρα iPhone 4, πλην όμως, «ντρέπεται» να τα βγάλει στη φόρα, καθώς το χρώμα του πλαισίου και του home button δεν έχουν ακριβώς την ίδια απόχρωση του… λευκού. Η εταιρεία που παρέχει τη βαφή, λένε οι φήμες, δεν έχει καταφέρει να πετύχει τον ίδιο χρωματικό τόνο, καθώς το υλικό του home button είναι ελαφρώς διαφορετικό από το υπόλοιπο «σασί».
Όλα αυτά όμως, δεν είναι παρά ένα ευχάριστο «αλατοπίπερο» που νοστιμίζει την υπόθεση, καθώς τίποτε δεν είναι σε θέση να ανακόψει το φρενήρη ρυθμό πωλήσεων του iPhone 4: παρά τις κατακρίσεις και τις επιθέσεις, έχουν πωληθεί ήδη 12 εκατομμύρια κινητά, και μαζί με 4,5 εκατομ. iPad, οδηγούν την Apple στην πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά, από άποψη κελαφαιοποίησης και τη στιγμή που γράφονται ετούτες οι γραμμές, βρίσκεται πολύ κοντά στο να ξεπεράσει ακόμη και αυτόν τον πετρελαϊκό γίγαντα Exxon Mobil! Ίσως και να μην απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η δήλωση του υψηλόβαθμου στελέχους (COO) της Apple, Tim Cook, ο οποίος είπε πρόσφατα ότι, ο μόνος λόγος που καθυστερεί τις πωλήσεις του iPhone 4 είναι ότι δεν μπορούν να παράγουν ακόμη περισσότερα!

Casual vs hardcore

2010-10-27T17:41:00.001+03:00

Το παραμυθάκι μας, καλά μου παιδάκια, ξεκινά, όπως συνήθως, σε μια μυθική και ονειρεμένη χώρα, όπου ο καλός μικρός πρίγκηπας, προσπαθεί να σώσει τον κόσμο, μαχόμενος τις δυνάμεις του σκότους: το έτος είναι το 1984, και ο νεαρός και φιλόδοξος πρίγκηπας της Silicon Valley, Steve Jobs, κραδαίνει το μαγικό σπαθί “Macintosh” ενεντίον της δαιμονικής αυτοκρατορίας της IBM.
Τα παραμύθια όμως, στην εποχή μας, αποκτούν περίεργα… “twists”: ο πρίγκηπας μεγαλώνει, γίνεται αυτοκράτορας και από τη θέση ισχύος του πλέον, διακυρύττει το νέο αυτοκρατορικό του δόγμα: οι πιστοί του υπήκοοι θα έχουν στη διάθεσή τους ότι θέλουν, το ισχυρότερο hardware και τις πιο προηγμένες υπηρεσίες, πλην όμως, δε χρειάζεται να ξέρουν και πολλά-πολλά. Welcome to the Dummies-Land! HDR; Με ένα κουμπάκι! Facetime; με ένα κουμπάκι. Apple TV; Τι το θέλεις το storage χαζούλι, σάμπως ξέρεις να κάνεις backup και διαχείριση; Όχι, είσαι χαζός, γι αυτό, ο μεγαλόθυμος και σοφός αυτοκράτορας θα σου δώσει αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι, έστω κι αν δεν το ξέρεις εσύ.
Ο Jobs, κατά βάθος όμως, είναι πολύ πονηρός: στα specs του hardware δεν κάνει τσιγκουνιές. Ξέρει ότι επιβάλλει περιορισμούς μέσω του software, όπως επίσης ξέρει ότι αμέσως θα βρεθούν χιλιάδες «πορωμένοι» hardcore προγραμματιστές, ηλεκτρονικοί και μέλη από διάφορα communities που θα αλλάξουν τα φώτα στα γυαλιστερά «μηχανάκια» του και θα τους δώσουν την πραγματική αξία που τους αρμόζει. Τυπικά είναι διώκτης τον jailbreakers, άλλωστε το επιτάσσει το νομικό του τμήμα, αλλά κλείνει με νόημα το μάτι στον πιτσιρικά που βάζει Open iBoot στο iPhone για να τρέξει Android. Άλλωστε αναγνωρίζει τον εαυτό του στα πρόσωπα τέτοιων πιτσιρικάδων, καθώς και ο ίδιος παιδευόταν πριν από 40 χρόνια να φτιάξει το πρώτο “personal computer” στο γκαράζ του σπιτιού του. Γι αυτό στην πραγματικότητα δεν υφίσταται σύγκρουση μεταξύ “casual” και “hardcore”: και τα δύο συνυπάρχουν, σαν το Γιν και το Γιανγκ. Στο χέρι σου είναι αν θα χρησιμοποιήσεις το iPhone για να παίξεις Farmville, ή θα το κάνεις controller του εταιρικού σου server. Γίνονται και τα δύο!
Technorati Tags: Apple, iPhone, Steve Jobs

Ο χαμένος Σαμουράι

2010-09-27T12:51:00.002+03:00

Βρισκόμαστε στο έτος 1600: στην πεδιάδα της κεντρικής Ιαπωνίας, Segikahara, εκτυλίσσεται η σπουδαιότερη μάχη Σαμουράι στην ιστορία της χώρας, η οποία θα διαμορφώσει το μέλλον της: οι δύο ισχυρότεροι πολέμαρχοι, ο Tokugawa Ieyasu και ο Ishida Mitsunari συγκρούονται για την απόλυτη κυριαρχία στο, μαστιζόμενο από εμφύλιο πόλεμο, νησί. Ο Ieyasu περιμένει τις κρίσιμες ενισχύσεις από ένα δεύτερο εκστρατευτικό σώμα του οποίου ηγείται ο γιός του, Hidetada. Όμως… που είναι ο Hideτada; O φιλόδοξος νέος στρατηγός δεν έφτασε ποτέ στο πεδίο της μάχης, ασχολούμενος με μια ανώφελη πολιορκία, πολλά χιλιόμετρα μακριά.
Τι σκοπό έχει αυτή η ιστορική παραδρομή; Με σκηνικό την αγορά υψηλής τεχνολογίας, Microsoft και Apple συγκρούονται στο πεδίο της παγκόσμιας αγοράς για την απόλυτη κυριαρχία. Η Microsoft είναι ηγεμόνας στην αγορά των desktop λειτουργικών, καθώς τα Windows 7 σημειώνει ξέφρενες πωλήσεις, οδηγώντας το μερίδιο της Microsoft στο 91%. Παρόλα αυτά επιμένουν να επενδύουν σε ανώφελες διαφημιστικές καμπάνιες σύγκρισης των Windows με το Mac OS: επισκεφθείτε αυτό το site, για να δείτε την απάντηση στην αντίστοιχη καμπάνια της Apple “Get A Mac”. Εκεί όμως που καταρρέει το μέτωπο, στην αγορά του mobile computing, η Microsoft καθυστερεί χαρακτηριστικά: ήδη έχει χάσει μια γενιά, αφήνοντας τα Windows Mobile να υποχωρήσουν μπροστά στην ανωτερότητα του Android και του iOS. Κάνει αυτοκαταστροφικές ενέργειες, ακυρώνοντας την πλατφόρμα Kin, η οποία θα μπορούσε θαυμάσια να προσελκύσει τους νέους που είναι διψασμένοι για “connectivity”. Παλινωδεί στην αγορά των tablets και αργεί πολύ να ετοιμάσει τα Windws 7 Phones.
Για την ιστορία, ο Ieyasu κέρδισε τη μάχη, και δε χρειάστηκε τις ενισχύεις του χαμένου Σαμουράι, Hidetada. Τώρα όμως, αν η Microsoft δεν ενισχύσει αποφασιστικά το μέτωπο του mobility, θα χάσει κάθε ελπίδα νίκης, και η ο Steve Jobs θα ανακυρηχτεί… Σογκούν!

Η σφραγίδα του Θηρίου

2010-09-27T12:31:00.003+03:00

Καλά κοιμάστε όρθιοι; Βάζετε στα κινητά σας και στα κομπιούτερ σας, τεχνολογίες του Σατανά, proximity sensors, RFID, GPS, γυροσκόπια, αξελερόμετρα και όλα τα άλλα διαβολόμετρα; Οι υπηρέτες του Σατανά επί της Γης και οι πρόδρομοι του Αντιχρίστου που προλειαίνουν το έδαφος για την άφιξή του, σας σημαδεύουν με τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες, σας βλέπουν με το Google Street, ξέρουν που πάτε και που βρίσκεστε ανά πάσα στιγμή από την κυψέλη του κινητού σας, και έχουν χακέψει όλους τους λογαριασμούς σας σε Facebook, Google, MSN, Twitter, για να σας έχουν στο χέρι!

Για να σοβαρευτούμε τώρα, τα συνομωσιολογικά σενάρια, που εμπεριέχουν συχνότατες αναφορές σε μεταφυσικές οντότητες και επικαλούνται με δραματικό τρόπο πληροφορίες γύρω από το «Μεγάλο Αδελφό», είναι όλα αποκυήματα της ίδιας κοινωνικής και οικονομικής παρακμής που βιώνουμε παράλληλα με την Αναγέννηση της ψηφιακής τεχνολογίας, και το θρίαμβο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών στο Internet. Η συζήτηση για την υιοθέτηση μιας κοινής ηλεκτρονικής ταυτότητας για τις χώρες μέλη της Ε.Ε. προσκρούει συνεχώς σε φωνές υστερίας για καταπάτηση των προσωπικών στοιχείων και προετοιμασίας εγκαθίδρυσης «οργουελικών» καθεστώτων.

Όπως κατέδειξε πρόσφατο ενημερωτικό σημείωμα του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας, παρατηρούνται σημαντικά προβλήματα στην υιοθέτηση μιας κοινής πολιτικής για την εφαρμογή κοινής ηλεκτρονικής ταυτότητας για τις 27 χώρες τις Ε.Ε.. Μόνο ορισμένες χώρες, όπως π.χ. το Βέλγιο ή η Εσθονία τηρούν μία ενιαία ηλεκτρονική ταυτότητα η οποία καλύπτει όλες τις δραστηρικότητες του πολίτη, ενώ στις περισσότερες χώρες, όπως στην Ελλάδα, υφίστανται διαφορετικά συστήματα με τα δικά τους αναγνωριστικά, όπως π.χ. το ΑΦΜ για τις οικονομικές υποθέσεις και το ΑΜΚΑ για την περίθαλψη. Η έκθεση του ΠΚΤΠ επισημαίνει «την αξιοποίηση ή όχι των επίσημων και έγκυρων δημόσιων μητρώων πολιτών, (π.χ. Δημοτολόγιο, Φορολογικό μητρώο, κλπ), κάτι που συνεπάγεται ότι τα επιμέρους στοιχεία για την ταυτοποίηση πολιτών που υφίστανται στα έγκυρα μητρώα μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν από κάθε σύννομο φορέα, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται ο πολίτης με την επαναληπτική παροχή των ίδιων στοιχείων κάθε φορά που χρησιμοποιεί τις δημόσιες υπηρεσίες (π.χ. Βέλγιο, Φιλανδία, Εσθονία, Γαλλία, Ιρλανδία, Λιθουανία)».

Αντιθέτως στην Ελλάδα οι δημόσιες υπηρεσίες χάνουν συχνά έγγραφα, και υποχρεώνουν με απαράδεκτο τρόπο τους πολίτες να παίζουν το ρόλο του κλητήρα, διακινώντας υπηρεσιακά έγγραφα. Όσο δε για ζητήματα ασφαλείας, αναφέρεται ότι «ορισμένες χώρες-μέλη (Φιλανδία, Αυστρία και η Τσεχία) χρησιμοποιούν μοναδικά αναγνωριστικά καθολικής χρήσης που βασίζονται σε μηχανισμούς και αλγορίθμους κρυπτογράφησης και τα οποία δεν περιλαμβάνουν σημασιολογικές πληροφορίες (semantic information) που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στον προσδιορισμό της ταυτότητας του πολίτη σε περίπτωση αθέμιτης χρήσης.». Η τεχνολογία λοιπόν είναι εδώ, έτοιμη να επιλύσει οποιοδήποτε πρόβλημα ασφάλειας, λειτουργικότητας και αξιοπιστίας. Δεν είναι εργαλείο του Σατανά. Απλώς είναι σατανικά… ευφυής!

To Web αλλάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου

2010-07-23T17:49:00.001+03:00

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που διαξήχθη το 2007 και της οποίας τα αποτελέσματα είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας (περιοδικό Wired, Ιούνιος 2010) , στάθηκαν αφορμή για μια έντονη συζήτηση στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και ευρύτερα της κοινότητας του Internet, σχετικά με τις επιδράσεις της χρήσης των νέων ηλεκτρονικών μέσων πληροφόρησης στον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνουμε τις πληροφορίες.

Συγκεκριμένα το έναυσμα έδωσε το πείραμα του καθηγητή της ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του UCLA, Gary Small, κατά το οποίο μελέτησε τη δραστηριότητα του εγκεφάλου έξι ατόμων, καθώς αυτοί περιηγούνταν στο Internet. Τα τρία από τα άτομα ήταν έμπειροι και τακτικοί χρήστες του Διαδικτύου, ενώ τα άλλα το χρησιμοποιούσαν περιστασιακά και δεν ήταν τόσο εξοικειωμένοι με τον τρόπο που αυτό λειτουγεί, δηλαδή μέσω συνδέσμων υπερκειμένου και πάνω σε εικόνες και animated banners.

Οι έξι εθελοντές κλήθηκαν να «σερφάρουν» σε διάφορα sites ποικίλου περιεχομένου, με θέματα ευρύτατου ενδιαφέροντος, όπως διατροφικές συνήθεις, ταξιδιωτικοί προορισμοί, αγορές αυτοκινήτων κοκ. Εν συνεχεία, έγινε μια μαγνητική τομογράφηση του εγκεφάλου τους, προκειμένου να διαπιστωθούν τυχόν διαφορές σε επίπεδο εγκεφαλικής δραστηριότητας.
Οι διαφορές μεταξύ των έμπειρων και αρχάριων “surfers” ήταν εντυπωσιακή: στους προχωρημένους χρήστες του Internet, η εγκεφαλική δραστηριότητα ήταν πολύ πιο έντονη, ιδιαίτερα στην περιοχή του προμετωπιαίου φλοιού, του τμήματος εκείνου του εγκεφάλου όπου διεξάγονται οι άμεσες διεργασίες λήψης γρήγορων αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων.

Ακόμη πιο εντυπωσιακά όμως ήταν τα αποτελέσματα της δεύτερης φάσης του πειράματος: μετά από μια εβδομάδα εντατικής χρήσης του Internet από τα τρία, μη εξοικειωμένα άτομα, πλέον και αυτά παρουσίαζαν παρόμοια εικόνα εγκεφαλικής δραστηριότητας σε σχέση με τους «βετεράνους surfers». Κατ’ ουσίαν, διαπιστώθηκε λοιπόν ότι η χρήση του Internet, ούτε λίγο ούτε πολύ, αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, αναδιοργανώνοντας τον τρόπο επικοινωνίας των νευρικών διόδων.

Από καλλιεργητές, γίναμε κυνηγοί
Η πρώτη διαπίστωση του πειράματος ήταν ότι πραγματικά το επίπεδο της εγκεφαλικής δραστηριότητας αυξάνεται με τη χρήση του Web. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι γινόμαστε και εξυπνότεροι: υπάρχει μια ουσιώδης διαφοροποίηση μεταξύ της πρόσληψης πάρα πολλών πηγών πληροφορίας, και της αποτελεσματικής επεξεργασίας τους.
Όταν το Internet άρχισε να διαδίδεται, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και περισσότερο βεβαίως μέσα στη δεκαετία του 1990, επικράτησε τεράστιος ενθουσιασμός για τον επαναστατικό τρόπο αναζήτησης της πληροφορίας μέσα από τα web links, τους υπερ-συνδέσμους (hyper-links), που «διακτίνιζαν» τον αναγνώστη ενός ηλεκτρονικού κειμένου από το ένα σημείο στο άλλο, οδηγώντας συνεχώς σε νέες συναρπαστικές ανακαλύψεις στο πεδίο της γνώσης. Σε αντίθεση με τον, εν πολλοίς, γραμμικό τρόπο ανάγνωσης ενός έντυπου κειμένου, η μέθοδος αναζήτησης πληροφορίας στο Internet που διεξάγεται με διαδοχικά άλματα από το ένα link στο άλλο, οδηγεί σε ένα διαφορετικό μοντέλο γνωστικής πρόσληψης.

Γρήγορα όμως, ο ενθουσιασμός μετατράπηκε σε σκεπτικισμό, καθώς δεκάδες μελέτες ψυχολόγων, νευροεπιστημόνων και ειδικών στο χώρο της πληροφορικής, κατέτειναν στο συμπέρασμα, ότι σε τελική ανάλυση, εκείνο στο οποίο εθιζόμαστε, είναι στο βομβαρδισμό από πάρα πολλές περιληπτικές, σύντομες ειδήσεις και περιεκτικά νέα, τα οποία δεν εμβαθύνουν σε κάποιο θέμα, αλλά απλώς το «φωτογραφίζουν».
Σε τελική ανάλυση, ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οποίος πλέον αντλεί το μεγαλύτερο ποσοστό πληροφόρησης και γνώσης όχι από το βιβλίο, αλλά από τα ηλεκτρονικά μέσα, μετατρέπεται από καλλιεργητή σκέψης και ιδεών, σε θηρευτή και συλλέκτη άπειρων σπαραγμάτων γνώσης, τα οποία απλώς καταναλώνει στα γρήγορα, χωρίς να σταθεί και να εμβαθύνει σε αυτά.
Ο τρόπος με τον οποίο είναι διαμορφωμένες οι ιστοσελίδες σήμερα, δεν ευνοούν την απρόσκοπτη μελέτη ενός θέματος: κάθε κείμενο είναι περιστοιχισμένο από εικόνες, βίντεο, banners, ενώ από το παρασκήνιο του λειτουργικού συστήματος έρχονται ολοένα ειδοποιήσεις για καινούρια e-mails, ενημερώσεις του συστήματος, κλήσεις για instant messaging, αλλά και τις, πολύ δημοφιλείς τώρα τελευταία, ανανεώσεις του status σε δημοφιλή sites κοινωνικής δικτύωσης.

Πολύ ενδιαφέροντα είναι και τα πειράματα που καταδεικνύουν ότι η ανάγνωση των πραδοσιακών μέσων, ευνοεί περισσότερο την εις βάθος αντίληψη του περιεχομένου τους: ο ερευνητής Erping Zhu, του Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν, έβαλε κάποιος εθελοντές να διαβάσουν ένα κείμενο κλασσική λογοτεχνίας από το έντυπο, και άλλους από υπολογιστή, και σύγκρινε την ικανότητά τους να απαντήσουν ορθά σε ερωτήσεις γύρω από την πλοκή του έργου: όπως αποδείχθηκε, οι αναγνώστες του συμβατικού βιβλίου, είχαν διαμορφώσει πιο ολοκληρωμένη αντίληψη για το έργο, ενώ όσοι διάβασαν την ηλεκτρονική του μορφή, παρουσίαζαν κενά στην κατανόησή του.

Αλλάζει ο τρόπος που σκεπτόμαστε
Όπως διαιστώθηκε από τέτοιου είδους πειράματα, η ανάγνωση ψηφιακών εγγράφων με links, παρεμποδίζει τη βαθύτερη κατανόηση της πληροφορίας. Αυτό συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλός μς λειτουργεί σε γενικές γραμμές, με ένα σύστημα πρόσληψης και επεξεργασίας δεδομένων, που λειτουργεί σε δύο στάδια: στο πρώτο στάδιο έχουμε μια προσωρινή βαθμίδα αποθήκευσης πληροφοριών, περίπου όπως μια ενδιάμεση μνήμη buffer ή cache σε ένα υπολογιστικό σύστημα: σε αυτό το κομμάτι της βραχείας μνήμης, αποθηκεύουμε προσωρινά όλες τις πληροφορίες της στιγμής, τις οποίες μετά από λίγο θα ξεχάσουμε, καθώς μας είναι περιττές. Αντιθέτως σε δεύτερο στάδιο, τα δεδομένα περνάνε στο τμήμα τους εγκεφάλου όπου εδράζονται οι λογικές διεργασίες και στο οποίο επεξεργαζόμαστε τα προσληφθέντα δεδομένα, συγκρίνουμε, εκτιμούμε, απορρίπτουμε, συνθέτουμε και εν συνεχεία παράγουμε το δικό μας πνευματικό έργο, μέσα από τη δικιά μας φαντασία και δημιουργικότητα.
Βομβαρδιζόμενοι καθημερινά από μύρια όσα άχρηστα δεδομένα «σκουπιδοπληροφορίας», δημιουργούμε μια υπερφόρτωση στο πρώτο στάδιο της προσωρινής μας μνήμης, κι έτσι δεν τροφοδοτούμε με επαρκές γνωστικό φορτίο το δεύτερο στάδιο της μετατροπής του πρωτογενούς γνωστικού υλικού σε εννοιολογική γνώση.
Η εξοικείωση με τα ηλεκτρονικά μέσα φυσικά δεν είναι μόνο αρνητική: σε άλλους τομείς της ανθρώπινης φυσιολογίας, όπως είναι ο συντονισμός των οπτικών ερεθισμάτων με τις κινήσεις των χεριών, ή την ταχύτητα και την ακρίβεια των αντανακλαστικών μας αντιδράσεων, οι επιπτώσεις είναι θετικές: σε μελέτη των ερευνητών Shawn Green και Daphne Bavelier που δημοσιεύθηκε το 2003 στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature, αποδείχθηκε ότι οι παίκτες των videogames δράσης, αναπτύσσουν ιδιαίτερες δεξιότητες στους προαναφερθέντες τομείς, αντιδρώντας πιο γρήγορα και εύστοχα σε γρήγορα επαναλαμβανόμενα σενάρια.

Αναπόδραστα πρέπει να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα νέα ηλεκτρονικά μέσα και να τα εκμεταλλευόμαστε, αλλά όπως προκύπτει από τις έρευνες, πρέπει και να αναθεωρήσουμε τον τρόπο και κυρίως το ρυθμό με τα οποία τα χρησιμοποιούμε. Σε αυτά τα πλαίσια, τα συμβατικά μέσα πρόσληψης γνώσης, όπως το βιβλίο, επανακτούν την αξία τους, μετά από μια περίοδο άκριτης αμφισβήτησής τους από τους υπέρμαχους των νέων μέσων και του Internet. Έτσι λοιπόν, την επόμενη φορά που θα καθίσετε μπροστά από μια οθόνη (υπολογιστή ή κινητού) γεμάτη widgets που ανανεώνονται ανά πάσα στιγμή, σκεφτείτε αν όλες αυτές οι πληροφορίες που αποκτάτε με «τηλεγραφικό» τρόπο, δεν είναι παρά «σκουπίδια» που φράζουν τις πύλες τις ευρύτερης αντίληψης, της φαντασίας και της δημιουργικότητάς σας!

Φάμπρικες του μόχθου

2010-07-23T16:40:00.002+03:00

Φέτος χορτάσαμε στις επαναστάσεις: επανάσταση στο 3D, επανάσταση (ξανά) με το καινούριο iPhone, επανάσταση με τους νέους 6πύρηνους επεξεργαστές, αυτό δεν είναι πια βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας, είναι η Κομμούνα του Παρισιού! Μια ανεπανάληπτη πλημμύρα υπολογιστών, περιφερειακών, gadgets, παρέλασε στα περίπτερα των εκθέσεων με καλλίγραμμες εξωτικές καλλονές να τα διαφημίζουν χαμογελώντας ευγενικά στο φακό. Εκθέσεις όπως η Computex στην Ταϊβάν, η μεγαλύτερη του είδους της στην Ασία και από τις σημαντικότερες στον κόσμο.

Ένα μικρό δείγμα από τα θαυμαστά νέα τεχνολογικά επιτεύγματα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στις προηγούμενες σελίδες. Ωστόσο υπάρχει και η «σκοτεινή πλευρά» της υπόθεσης, η οποία εστιάζεται στις συνθήκες εργασίας των ατόμων που κατασκευάζουν όλα αυτά τα υπέροχα gadgets με τα οποία παίζουν καθημερινά οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων πλούσιων δυτικών χωρών.

Στο μεγάλο εργοστάσιο της Foxconn, στη βιομηχανική πόλη Σενζέν της Κίνας, 12 εργαζόμενοι έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας (2 γλίτωσαν), εξωθούμενοι από το οικονομικό αδιέξοδο και το στρες που προκαλεί ο αχαλίνωτος ρυθμός παραγωγής. Η Foxconn, ένας από τους μεγαλύτερους εργολάβους που κατασκευάζουν προϊόντα για λογαριασμό της Apple, Dell, HP και άλλων, φτιάχνει τα iPhones και έχει μπει στο στόχαστρο των υπέρμαχων των εργατικών δικαιωμάτων. Έξω από την Computex, 30 περίπου άτομα διοργάνωσαν πορεία διαμαρτυρίας, απαιτώντας πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Σε ένα πλακάτ υπήρχε η εικόνα του Steve Jobs με την ένδειξη «Καταζητείται» και σε άλλη, στα κινεζικά έγραφε «Steve Jobs, μας πίνεις το αίμα». Η κατηγορία είναι ότι η Apple, όπως και οι άλλες εταιρείες αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τα φτηνά εργατικά χέρια (ο κατώτατος μισθός κυμαίνεται γύρω στα 130 δολάρια), κάνοντας τα στραβά μάτια για τις άθλιες συνθήκες εργασίας.

Οι αναφορές των δημοσιογράφων που κάνουν ρεπορτάζ εκ των έσω, χρησιμοποιώντας μαρτυρίες των ίδιων των εργατών, κάνουν λόγο για τραγικές συνθήκες και εξοντωτικά ωράρια. Τα gadgets του 21ου αιώνα κατασκευάζονται σε «φάμπρικες του μόχθου» (“sweatshops”), όπου οι εργάτες δουλεύουν επί μονίμου βάσεως πέραν του οκταώρου, υπογράφοντας κάθε φορά ένα συμφωνητικό με το οποίο εκχωρούν το δικαίωμά τους για ανώτατο όριο υπερωριών τις 36 ώρες το μήνα. Το πρόβλημα είναι ότι συνεχώς εκχωρούνται δικαιώματα, στην Ταϊβάν, την Κίνα, την Ελλάδα, τον κόσμο όλο, τη στιγμή που η τεχνολογία θριαμβεύει. Τι αντίκρισμα έχει όμως αυτός ο θρίαμβος στα πλαίσια ενός χρεωκοπημένου μοντέλου ανάπτυξης;

Το "Antennagate" απειλεί τον Jobs!

2010-07-19T13:05:00.004+03:00

Ο κλοιός σφίγγει γύρω από τον Steve Jobs και τα "τερτίπια" του τελευταίου του δημιουργήματος, του περίφημου iPhone 4, του smartphone το οποίο κατέγραψε "τρελές" πωλήσεις ύψους 3 εκατομμυρίων, μόλις στις 3 πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας του! Παρά τη θερμότατη υποδοχή που του επεφύλαξε το αγοραστικό κοινό, το φορτωμένο με τεχνολογίες αιχμής. smartphone, φαίνεται ότι είναι αρκετά προβληματικό αναφορικά με τη σταθερότητα του τηλεφωνικού σήματος, όταν ο κάτοχός του το κρατά σφιχτά σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο κάτω άκρο του, το οποίο μάλιστα έχει επισημανθεί από την Apple μια εγκοπή στο μεταλικό του πλαίσιο.

Πολλά ειδικά sites τεχνολογίας ανά τον κόσμο προέβησαν σε δοκιμές, ενώ καταπέλτης υποήρξε και η ανακοίνωση του περιοδικού καταναλωτικής ενημερότητας Consumer Reports, το οποίο για αυτόν ακριβώς το λόγο δε συστήνει για αγορά το iPhone 4 και αντ’ αυτού προτείνει το φθηνότερο και πιο αξιόπιστο (σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά τους) iPhone 3GS. Γενικά το ζήτημα διογκώθηκε τρομερά, λόγω και της εξαιρετικής δημοφιλίας των iPhones, κάτι που ανάγκασε το Steve Jobs να προβεί σε έκτακτη συνέντευξη τύπου, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουλίου. Σε αυτήν την παρουσίαση, ο Steve Jobs βρέθηκε φανερά σε θέση απολογουμένου, λέγοντας επανηλειμμένα ότι "δεν είμαστε τέλειοι στην Apple", ισχυριζόμενος, ωστόσο, ότι όλα τα smartphones εν γένει υποφέρουν από παρόμοια προβλήματα λήψης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το iPhone 4 στοχοποιήθηκε σκοπίμως λόγω των υψηλότατων πωλήσεών του.

Ο πρόεδρος της Apple έδωσε μεγάλο βάρος στην ποιότητα του συστήματος εργαστηριακών δοκιμών της εταιρείας του, στο υψηλό επίπεδο των ειδικών επιστημόνων, αλλά και στην ενδελεχή και εξονυχισιτκή εξέταση και της παραμικρής λεπτομέρειας κάθε νέου προϊόντος, το οποίο περνά από αυστηρότατες δοκιμασίες πριν διατεθεί στην αγορά. Σε σχετική ιστοσελίδα, παρατίθενται συγκρίσεις με τη συμπεριφορά ανταγωνιστικών smartphones της RIM, HTC και Samsung, τα οποία φαίνεται ότι παρουσιάζουν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα.

Φανερά ενοχλημένος, κάτι που φαινόταν από το αυστηρό του ύφος, αλλά και την περιορισμένη διάθεσή του να χαριτολογεί, όπως κάνει συνήθως στις παρουσιάσεις του, ο Jobs παρουσίασε την αναβάθμιση iOS 4.0.1 του λειτουργικού συστήματος του κινητού, το οποίο βελτιώνει την ακρίβεια του τρόπου απεικόνισης της ισχύος του σήματος, και υποσχέθηκε τη δωρεάν διάθεση μιας θήκης για όλους τους αγοραστές του iPhone 4, οι οποίοι προβαίνουν στην αγορά του μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου.

Αναπάντεχο πρόβλημα!

Η καταληκτική ημερομηνία της 30ης Σεπτεμβρίου υποδεικνύει ότι κατά πάσα πιθανότητα η Apple θα διαθέσει τότε καινούρια έκδοση του iPhone 4, απαλλαγμένη από το παραπάνω πρόβλημα. Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν είναι και το μοναδικό: όπως επισημαίνουν ειδικοί τεχνικοί συντάκτες του εξωτερικού, μείζον θέμα είναι η αξιοπιστία του αισθητήρα εγγύτητας (proximity sensor), ο οποίος είναι πηγή πολλών δυσλειτουργιών για το iPhone 4. O Jeff Bertolucci, της αμερικανικής έκδοσης του PC World, δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις, αφού λέει ξεκάθαρα στο blog του ότι η Apple πρέπει να "σκοτώσει" το iPhone 4, να βγάλει σύντομα καινούριο smartphone με άλλη σχεδίαση που να μην παραπέμπει σε αυτό, καθώς η συσκευή έχει αμαυρωθεί στη συνείδηση των καταναλωτών ως το "κινητό που ρίχνει τις κλήσεις". Έτσι φαίνεται ότι η υπόθεση, που έχει ονομαστεί από πολλούς "Antennagate", ίσως έχει δυσμενείς συνέπειες για το image της Apple, αλλά και την πορεία του iPhone στην αγορά. τα εκατομμύρια των χρηστών, πάντως που έχουν εμπιστευθεί το νέο δημιούργημα της εταιρείας, φαίνεται ότι αποτελεί ίσως την καλύτερη απάντηση των κατακριτών της.

Εντύπωση κάνει πάντως η προσπάθεια της Apple να δώσει έμφαση στις εγκαταστάσεις δοκιμών της, οι οποίες είναι από τις πλέον σύγχρονες που υπάρχουν, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη έκταση στην απάντησή της, κάτι που ίσως μπορεί να ερμηνευτεί ως μια μεγάλη προσπάθεια αποτίναξης της αίσθησης τεχνικής αναξιοπιστίας του iPhone 4, που προκάλεσαν τα πολλά σχετικά δημοσιεύματα. Όπως ισχυρίστηκε ο Steve Jobs, μόλις το 0,55% των αγοραστών του iPhone 4 παραπονέθηκαν στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών για το επίμαχο ζήτημα, θέλοντας να επισημάνει ότι υπάρχει τεράστια αναντιστοιχία των διαστάσεων που έλαβε το θέμα, και της πραγματικής ανταπόκρισης του κοινού.

Innovation! (yeah right...)

2010-07-15T02:59:00.000+03:00

Remember Microsoft Courier; Rings any bells? It was the famous, fantastic, incredible concept tablet which would make the iPad to resemble prehistoric fossils and MacOS X as easy to use as the command line of DOS. On 22 September, Gizmodo had come exclusively and made an extensive presentation of the miraculous (praise the Lord…) device, along with extensive reviews, even a small video which was leaked from Microsoft. The video showed a truly wonderful product - potentially a real digital notebook that combines a fluid touch pointing system, combining handwriting recognition. But it seems that in reality this was merely an exercise in design, an ultra-ambitious concept which never materialized, even in prototype stage. At the end of April came the official announcement of Microsoft that the project was canceled (at least we learned that there was a project in motion, even up to the drawing board ...).
As explained elsewhere in the news this month, Apple now has seized (again ...) the market by surprise, presenting the first implementation of a tablet device, the best yet (not to mention the only!) we've seen so far, and nobody is able to come up with something to threaten them. And I insist on the tablet because it is not a random matter, it’s not just what has been mentioned by many as "intercalary between smartphone and netbook”, but in reality it means much more: 26 years have passed since the Macintosh brought to the public the opportunity to be releases from the bonds of DOS and try a truly revolutionary way to use the computer, using a graphical desktop and mouse. Even today, if you watch all the outputs tablet and touch interface of Windows, you will see that behind each “click” (or rather "point") hides the arrow pointing, obvious that in Redmond they’re still not able to take the next big step in the user interface, a gap that was covered with a wonderful Apple iPhone, first, and then by iPad.
Of course, the Great Jobs is starting to behave strangely: suddenly he becomes a champion of open source, casting fire and brimstone upon Adobe and Flash, then imposing very strict rules on the iPhone OS SDK, forcing the 'heretical' and "non-compliant" code into oblivion. Also he proclaims, as innovative advocates, such characteristics of iPhone OS 4.0 as multitasking, grouping in folders and the unified inbox, functions well established in other platforms, years ago. What can I say? No one’s without sin!

Καινοτομία (ναι καλά…)

2010-06-18T15:25:00.000+03:00

Θυμάστε καθόλου το Microsoft Courier; Σας λέει τίποτε; Είναι το περίφημο, φανταστικό, απίστευτο concept tablet που θα έκανε το iPad να μοιάζει με προϊστορικό απολίθωμα και το MacOS X τόσο εύχρηστο όσο και η command line του DOS. Στις 22 Σεπτεμβρίου, το Gizmodo είχε βγει κατ’ αποκλειστικότητα και είχε κάνει μια εκτενή παρουσίαση της θαυματουργής (βοήθειά μας) συσκευής, με εκτενή σχόλια συνοδευόμενα μάλιστα από σχετικό βίντεο, το οποίο είχε διαρρεύσει από τη Microsoft. Το βίντεο έδειχνε ένα πραγματικά θαυμάσιο εν δυνάμει προϊόν, ένα πραγματικό ψηφιακό σημειωματάριο που συνδύαζε ένα ρευστό σύστημα κατάδειξης αφής με αναγνώριση γραφής. Φαίνεται όμως ότι στην πραγματικότητα αυτό δεν ήταν παρά μια άσκηση στο design, ένα υπέρ-φιλόδοξο concept το οποίο ουδέποτε υλοποιήθηκε, έστω στη φάση του πρωτοτύπου. Στα τέλη Απριλίου ήρθε η επίσημη ανακοίνωση της Microsoft ότι το σχέδιο ματαιώθηκε (τουλάχιστον έτσι μάθαμε ότι υπήρχε κάποια στιγμή, έστω και στο σχεδιαστήριο…).

Όπως αναφέρουμε και σε άλλο σημείο των ειδήσεων αυτού του μήνα, η Apple αυτή τη στιγμή έχει καταλάβει (πάλι…) την αγορά εξαπίνης, παρουσιάζοντας πρώτη την καλύτερη υλοποίηση tablet και μάλιστα, απ’ ότι έχουμε δει μέχρι σήμερα, κανείς δεν είναι σε θέση να βγάλει κάτι για να την απειλήσει. Και επιμένω στο θέμα του tablet γιατί δεν είναι μια τυχαία κατηγορία, απλώς αυτό που έχουν αναφέρει πολλοί ως «εμβόλιμο μεταξύ smartphone και netbook», αλλά σημαίνει πολύ περισσότερα: έχουν περάσει 26 χρόνια από τότε που ο Macintosh έφερε στο ευρύ κοινό την ευκαιρία να απελευθερωθούν από τα δεσμά του DOS και να δοκιμάσουν έναν πραγματικά επαναστατικό τρόπο χρήσης του υπολογιστή, χρησιμοποιώντας γραφική επιφάνεια εργασίας και ποντίκι. Ακόμη και σήμερα, αν προσέξει κανείς όλες τις υλοποιήσεις tablet και touch interface των Windows, θα διαπιστώσει ότι πίσω από κάθε «click» (ή μάλλον “point”) κρύβεται το βελάκι κατάδειξης, φανερό ότι στο Redmond δεν έχουν καταφέρει ακόμη να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα στο user interface, ένα κενό το οποίο κάλυψε θαυμάσια η Apple με το iPhone, καταρχάς, και έπειτα με το iPad.

Βέβαια και ο Μέγας Jobs αρχίζει να μας κάνει νερά: ξαφνικά γίνεται υπέρμαχος του open source, εξοβελίζοντας την Adobe και το Flash στον πυρ το εξώτερον, αλλά κλειδώνει περισσότερο το SDK του iPhone OS, εκδιώκοντας τον «αιρετικό» και “non-compliant” κώδικα. Επίσης εκθειάζει ως καινοτομικά, τα χαρακτηριστικά του iPhone OS 4.0 όπως το multitasking, την ομαδοποίηση σε folders και το ενοποιημένο inbox. Τι να κάνουμε; Ουδείς αναμάρτητος!

Επικίνδυνο μήλο

2010-05-28T14:21:00.001+03:00

“Go screw yourself Apple!”: αυτό ανέφερε αυτολεξεί ο Lee Brimelow, στέλεχος της Adobe στο blog του, ως ένδειξη αγανάκτησης για την απόφαση της εταιρείας του Steve Jobs να αποκλείσει, πρακτικά, την ανάπτυξη των εφαρμογών για iPhone με εργαλεία εκτός των επίσημων που δίνει η Apple. Εδώ και μερικούς μήνες έχει ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Apple και Adobe καθώς η πρώτη αρνείται να επιτρέψει τη διάθεση Flash plugin για τις συσκευές της, ενώ ειδικότερα μετά την ανακοίνωση του iPhone OS 4, καθιστά αδύνατη την ανάπτυξη εφαρμογών που δεν είναι γραμμένες με κώδικα έξω από αυτά που προβλέπει το SDK της. Η Apple έχει περάσει σε άλλη φάση στρατηγικής: από εκεί που απλώς «σνόμπαρε» το Flash, τώρα περνά ανοιχτά σε στάση αντίθεσης, προτείνοντας τον ανοιχτό κώδικα HTML5 για αναπαραγωγή βίντεο αλλά και για ανάπτυξη δυναμικών web apps.

Όπως φαίνεται η Apple δεν έχει αποβάλλει το σύνδρομο του ολοκληρωτικού ελέγχου σε hardware και software, αλλά τουλάχιστον ενέκρινε τελικά (έστω και με καθυστέρηση 3 εβδομάδων), τη διάθεση του εναλλακτικού browser Opera Mini από το AppStore. Μάλιστα ο browser εκτοξεύθηκε αμέσως στην πρώτη θέση της προτίμησης των κατόχων iPhone, ξεπερνώντας 1 εκατομμύριο downloads μόλις κατά την πρώτη εβδομάδα διάθεσής του. Το μεγάλο πλεονέκτημα του Opera Mini είναι ότι πραγματοποιεί το λεγόμενο “side server rendering”, δηλαδή μετά το αίτημα για την εμφάνιση μιας ιστοσελίδας, τη σχηματίζει στους servers της Opera, τη συμπιέζει και μετά την αποστέλλει στη συσκευή, με αποτέλεσμα αυξημένη ταχύτητα και εξοικονόμηση data, κάτι σημαντικό σε όσους έχουν συνδρομή με περιορισμένο διαθέσιμο download.

Θυμάμαι όταν το 1984, όταν είχε λανσαριστεί ο Macintosh και η Apple τα έβαζε με την «αυτοκρατορία» της IBM, με εκείνη την υπέροχη διαφήμισή της, εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα του Τζώρτζ Όργουελ. Τώρα, σα να μου φαίνεται ότι αρχίζει να μας κάνει «νερά»: όλα τα προϊόντα της είναι “magical”, “kick-ass”, “awesome” και τα συναφή, και οι ουρές των fanboys που ξεροσταλιάζουν στις ουρές επί μέρες για να γίνουν κοινωνοί των θαυματουργών συσκευών της, θυμίζουν, έστω και συνειρμικά, την παρέλαση των άβουλων ανδρείκελων που οδηγούνται ενώπιον του Μεγάλου Αδελφού.

Επαναστάτες του γλυκού νερού

2010-04-20T18:33:00.004+03:00

Στις 10 Μαρτίου, και μετά από καταγγελίες της Εταιρείας Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων (ΕΠΟΕ), η αστυνομία, μετά από ενέργειες της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, προχώρησε στις συλλήψεις έξι ατόμων που φέρονται ως administrators του ελληνικού torrent site gamato.info, ενώ εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για ακόμη πέντε άτομα, εκ των οποίων τα δύο φέρεται ότι βρίσκονται στο εξωτερικό. Είχε προηγηθεί παρόμοια δίωξη κατά των διαχειριστών του forum στο site http://www.greek-fun.com μέσα στον Δεκέμβριο, αλλά η υπόθεση δεν πήρε μεγάλες διαστάσεις. Αντιθέτως, στην περίπτωση του gamato.info προκλήθηκε μεγάλη κινητικότητα στο Internet, με αποτέλεσμα την πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας εκατοντάδων ατόμων στην Πλατεία Συντάγματος, με κεντρικό σύνθημα "Λευτεριά στου gamato τα παιδιά" και φόντο πειρατικές σημαίες με το γνωστό έμβλημα της νεκροκεφαλής.

Mε αφορμή αυτά τα γεγονότα, μπορεί κανείς να προβληματιστεί αναζητώντας τη χρυσή τομή και να τοποθετηθεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικές απόψεις: από τη μία πλευρά εκείνη που υποστηρίζει ότι η πληροφορία (όποιο περιεχόμενο κι αν έχει αυτή) πρέπει να διακινείται
ελεύθερα στο Διαδίκτυο, χωρίς να επικρέμεται η σκιά διώξεων που εδράζονται νομικά στις διατάξεις του κώδικα περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Αντιθέτως, η βιομηχανία μουσικής και κινηματογράφου (και όχι μόνο) απαιτεί σκλήρυνση της στάσης των διωκτικών αρχών και θέσπιση ακόμη αυστηρότερων κανόνων όσον αφορά στη διακίνηση αρχείων μέσα από διαδικτυακές κοινότητες.

Πιστεύω ότι και οι δύο πλευρές έχουν έρεισμα, τόσο νομικό όσο και ηθικό, θεωρώ όμως ότι το επιχείρημα ότι η πειρατεία βοηθά τους νέους να αντεπεξέλθουν στη δύσκολη οικονομική καμπή που διανύουμε είναι τουλάχιστον αστείο. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε (με ποιο δικαίωμα άραγε;) από ανθρώπους που έχουν δουλέψει σκληρά και παράγουν ένα πνευματικό έργο, να καρπωνόμαστε τους κόπους τους χωρίς να τους πληρώνουμε. Ψευδοεπαναστατικά τσιτάτα με επίχρισμα αριστερίζουσας ιδεολογίας αποτελούν προσβολή τόσο στους γνήσιους αριστερούς αγωνιστές όσο και στους ακραιφνείς επαναστατικούς αγώνες κάθε εποχής, που διεκδικούσαν και διεκδικούν όχι το "δικαίωμα" να κατεβάζουν "ματρόσκες" τζάμπα, αλλά το δικαίωμα στο "ψωμί", την "παιδεία" και την "ελευθερία".

Έχω διαβάσει ένα σωρό βλακείες και αμπελοφιλοσοφίες στα blogs με αφορμή αυτό το περιστατικό, που δεν έχουν καμία απολύτως βάση, όπως το κορυφαίο "δικαιώματα όπως η κοινή χρήση που θεωρούνταν αυτονόητα στον αναλογικό κόσμο, σήμερα ποινικοποιούνται και βαφτίζονται διαφυγόντα κέρδη". Σοβαρά; Στον "αναλογικό" κόσμο, δηλαδή, μοιράζανε δεξιά κι αριστερά δίσκους βινυλίου; Δεν κυνηγούσαν και τότε τα μαγαζιά που έκαναν πειρατικές κόπιες σε κασέτες; Και φυσικά, ο νεοέλληνας σκυλιάζει αν του πειράξουν τον ιερό του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ και ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟ σκληρό, αλλά απαιτεί να έχει ΤΖΑΜΠΑ πρόσβαση οπουδήποτε αλλού. Το πόσο μας έχουν κατακλέψει οι πολιτικοί, το τι πατάτες έχει κάνει (και θα κάνει στο μέλλον) η αστυνομία, το τι κέρδη αποκομίζουν οι απατεώνες επιχειρηματίες που φοροδιαφεύγουν είναι άλλη υπόθεση. Μπροστά σε αυτές τις κολοσσιαίες ζημιές, για τις οποίες καλούμαστε τώρα όλοι οι εργαζόμενοι και μισθωτοί να πληρώσουμε τα σπασμένα, σίγουρα η υπόθεση του "gamato" είναι σταγόνα στον ωκεανό. Οι παρανομίες, όμως, δεν συμψηφίζονται και η μία κλεψιά δεν δικαιολογεί την άλλη…

Next Generation

2010-03-12T16:27:00.002+02:00

Παρακολουθώντας τις κοινωνικές ζυμώσεις, αντιδράσεις και τη γενικότερη στάση των παλιότερων γενιών μπροστά στο φαινόμενο της ψηφιακής τεχνολογίας, αντιλαμβάνομαι ότι ακόμη βρισκόμαστε σε ένα στάδιο, όπου για τον περισσότερο κόσμο, η τεχνολογία δεν έχει ενσωματωθεί πλήρως στην καθημερινότητά τους με έναν τρόπο διαφανή. Με άλλα λόγια, ακόμη και οι νέοι, φοιτητές, άτομα ηλικίας 20, 25, 30 ετών, αντιμετωπίζουν τα τεχνολογικά αγαθά με τρόπο ή φετιχιστικό, προβάλλοντας το εγώ τους μέσα από αυτά.
Είναι προφανές ότι ο Έλληνας, ακόμη και των πιο πρόσφατων γενιών, άτομα της δικιάς μου γενιάς που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’70, ακόμη δεν έχουμε στο γονίδιό μας την τεχνολογία, με την έννοια της αρμονικής συνύπαρξης με αυτήν. Αντιθέτως, πάρτε τα σημερινά παιδιά ηλικίας περίπου από 7 μέχρι 14: η άνεση, η χαλαρότητα, η εξοικείωση που έχουν με τον ψηφιακό κόσμο είναι απίστευτη. Αυτά τα μυαλά αντιλαμβάνονται ήδη ότι «υπολογιστής» παύει να υπάρχει, με τη μονολιθική μορφή του «σταθμού εργασίας» που έχουμε οι παλιότεροι στο μυαλό μας και μετασχηματίζεται σε κινητό, τηλεόραση, αυτοκίνητο και ακόμη περισσότερα.
Η γενιά αυτή μεγαλώνει σε έναν κόσμο όπου όλοι οι δίαυλοι της επικοινωνίας είναι ανοικτοί και το θεωρεί φυσικό, τοποθετώντας το Internet Και τα νέα μέσα στη σωστή τους διάσταση. Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζουν ότι το Facebook είναι ένας ακόμη τρόπος προσέγγισης ή ότι το blog αποτελεί κι αυτό ένα κοινό μέσο έκφρασης, σε αντίθεση με την επικρατούσα νοοτροπία που έχει αναγάγει την έννοια του “blogger” σε βαρύγδουπο τίτλο.
Πιστεύω πολύ στη νέα αυτή γενιά. Για πρώτη φορά βλέπω στα πρόσωπα των παιδιών αυτών, μορφές απαλλαγμένες από τις σκιές της δαιμονοποίησης, της απόρριψης, ή αντιθέτως, του εκθειασμού και της προσκόλλησης που χαρακτηρίζουν τις δικές μας συμπεριφορές.

Όλα στο σύννεφο!

2010-02-03T16:06:00.001+02:00

Η μανία με το cloud computing δεν πρόκειται να σταματήσει, αντιθέτως, ολοένα θα συζητιέται και θα αναλύεται ακόμη περισσότερο, καθώς έχει αρχίσει να περνά στην καθομιλουμένη ανθρώπων που δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται. Προωθείται έντονα η άποψη ότι το σπρώξιμο όλων των δεδομένων και των resources γενικότερα στο “cloud”, θα απλουστεύσει τις εγκαταστάσεις, θα οδηγήσει στην εξοικονόμηση χρήματος και θα κάνει τη ζωή μας καλύτερη. Η αλήθεια είναι ότι οι απλοί χρήστες, από πολλές απόψεις, ήδη «μισοπατάνε» στο cloud και έχουν ήδη απεμπολήσει σημαντικό μέρος του ελέγχου των δεδομένων τους, και μάλιστα σημαντικών επαγγελματικών και προσωπικών στοιχείων, εμπιστευόμενοι υπηρεσίες μικρού ή και μηδαμινού κόστους, όπως το MSN ή το Google.
Κι εγώ, δεν το κρύβω, εμπιστεύομαι το Google, το Zoho, το Evernote και άλλες διαδικτυακές υπηρεσίες καθημερινά για τη διεκπεραίωση των υποθέσεών μου. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, όμως, πάντα υπάρχει ένας μικρός φόβος. Φόβος για τα «ίχνη» που αφήνω πίσω μου, ίχνη από παλιές μου συναλλαγές, κωδικούς από συμμετοχές σε παλιά fora, πράγματα τα οποία αφορούν εμένα, αλλά δε θα ήθελα να βρουν «οι άλλοι για μένα, χωρίς εμένα», όταν εγώ πιθανώς να τα έχω λησμονήσει.
Υψηλόβαθμο στέλεχος της Google δήλωσε πρόσφατα ότι οι χρήστες των υπηρεσιών της δε θα πρέπει να παραξενεύονται αν τα στοιχεία τους χρησιμοποιούνται για προώθηση διαφημίσεων ή είναι ανοικτά σε πρόσβαση από τις Αρχές και τις κρατικές υπηρεσίες. Ήδη δεν μπορώ να διανοηθώ να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή μου χωρίς σύνδεση στο Internet. Μήπως, με ανάλογο τρόπο κάποια μέρα, όχι και τόσο μακρινή, δε θα μπορούμε να θυμηθούμε την παλιά εποχή όπου υπήρχε η έννοια της ιδιωτικότητας; Μήπως το άτομο χάνει τον έλεγχο πάνω στο διαδικτυακό ίχνος που αφήνει πάνω στο Web, και το οποίο, ολοένα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα στη ζωή μας, συχνά εις βάρος της φυσικής μας υπόστασης και δραστηριότητας;

Μας μαύρισαν την καρδιά

2010-02-03T16:00:00.002+02:00

Αναστάτωση δημιουργήθηκε τον περασμένο μήνα, με τη βρετανική εταιρεία ασφαλείας Prevx να ανακοινώνει ότι ανακάλυψε ένα σοβαρό πρόβλημα στα Windows XP, Vista και 7, το οποίο προκλήθηκε από το διορθωτικό patch της Microsoft της 10ης Νοεμβρίου. Μάλιστα, τα media και τα blogs εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία και διέδωσαν αστραπιαία την είδηση, πατώντας μάλιστα επικοινωνιακά στην “BLACK SCREEN OF DEATH”, που εμφανιζόταν στα προβληματικά PCs των άτυχων κατόχων τους. Όπως ισχυρίστηκε η Prevx, η παρενέργεια του patch εντοπίζεται στη Registry των Windows, πραγματοποιώντας αλλαγές στην Access Control List (ACL), μια λίστα με άδειες ενός logged-on χρήστη. H ACL επικοινωνεί με τα registry keys, δημιουργώντας αντικείμενα στο desktop, όπως μια sidebar. Παρ’ όλα αυτά, τα πιο πρόσφατα patches φαίνεται ότι επηρεάζουν τα συγκεκριμένα registry keys, κάτι που σε αυτή την περίπτωση σημαίνει ότι ορισμένες εγκατεστημένες εφαρμογές δεν αντιλαμβάνονται τις αλλαγές, με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν ή να οδηγούν το σύστημα σε κατάρρευση. Τελικά αποδείχθηκε ότι τα περιστατικά που εμφάνιζαν αυτά τα προβλήματα οφείλονταν σε προσβολή από malware και όχι εξαιτίας των patches της Microsoft. Στις 2 Δεκεμβρίου η Prevx ζήτησε επισήμως συγγνώμη από τη Microsoft, αποσυρόμενη από τις αρχικές της θέσεις.
Καίριο ζήτημα είναι ότι, παρά τη διάψευση της PrevX, ο τρόπος που τα διεθνή και εγχώρια μέσα ενημέρωσης και blogs παρουσίασαν το θέμα με κλίμα δυσμένειας προς τη Microsoft, συσχετίζοντας αυτό το περιστατικό με τις παλιές “blue screens” των Windows, προκαλεί τουλάχιστον λύπη. Σε πολλά σχόλια αναφερόταν ως αυταπόδεικτο και λογικό το γεγονός τα νέα Windows 7 να κληρονομούν τα bugs των προηγούμενων λειτουργικών συστημάτων. Επισημαίνουμε, δε, ότι, αν και το θέμα πήρε διαστάσεις μετά τις αρχικές ανακοινώσεις της PrevX, δεν υπήρξε το κατάλληλο follow up με την είδηση της διάψευσης, σε πολλές περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να μένει στον αέρα μια αρνητική και μεροληπτική εικόνα για τη Microsoft.

Νόμος και τάξη

2010-02-03T15:56:00.000+02:00

Η ατμόσφαιρα στη Silicon Valley το τελευταίο διάστημα θύμιζε αστυνομική σειρά. Ποιος πολιτισμός; Ποια αβρότητα; Εδώ μυρίζει μπαρούτι! Φυσικά, ο λόγος για την περιβόητη δικαστική διαμάχη μεταξύ Intel και AMD, η οποία ύστερα από πολλά χρόνια και αλλεπάλληλες κατηγορίες εκατέρωθεν έλαβε (οριστικό;) τέλος πρόσφατα. Οι αντίδικοι κατέληξαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό, με μεγάλο κερδισμένο την AMD, αφού θα απολάβει το συνολικό ποσό του 1,2 δις δολλαρίων από την Intel, προκειμένου να αποσύρει τις κατηγορίες της περί μονοπωλιακών τακτικών της τελευταίας.
Οι αντίπαλοι βρήκαν την ευκαιρία να τακτοποιήσουν κι άλλες εκκρεμότητες, αφού στο πλαίσιο του ίδιου συμβιβασμού αποφάσισαν να επιλύσουν τις διαφωνίες επί θεμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ευρεσιτεχνιών σε τεχνολογίες επεξεργαστών και γραφικών υποσυστημάτων. Η μεν AMD μπορεί πλέον να κατασκευάζει επεξεργαστές αρχιτεκτονικής x86 χωρίς να χρειάζεται να παίρνουν σχετική άδεια και οι εταιρείες με τις οποίες είναι συμβεβλημένη, η δε Intel μπορεί να χρησιμοποιεί ευρεσιτεχνίες της ATI (η οποία ανήκει στην AMD), για να κατασκευάζει μελλοντικά υποσυστήματα γραφικών.
Αν σκεφτείτε το ποσό που πλήρωσε η Intel για να ξεμπερδέψει από αυτή τη δικαστική μέγγενη, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο, καθώς αυτά τα χρήματα ισοδυναμούν με τα κέρδη τριμήνου μίας τεράστιας πολυεθνικής εταιρείας του κλάδου, π.χ. της Nokia (βλ. σχετικό άρθρο). Παρ’ όλα αυτά, η Intel δεν έχει ξεφύγει: έκλεισε ένα μέτωπο, αλλά έχει να παλέψει σε πολλά άλλα, καθώς αντιμετωπίζει διώξεις σε άλλα δικαστήρια των ΗΠΑ κατηγορούμενη ότι έχει διοχετεύσει με παράνομο τρόπο κονδύλια για τον επηρεασμό υψηλόβαθμων στελεχών κατασκευαστών PCs, ώστε να τους πείσει να χρησιμοποιούν αποκλειστικά επεξεργαστές της.
Φυσικά, όλα αυτά λίγη σημασία έχουν για την καθημερινή ενασχόλησή μας με τα αγαπημένα μας PCs, αλλά δεν νιώθετε περίεργα όταν γνωρίζετε ότι ένα μέρος των χρημάτων που δώσατε για τον καινούργιο επεξεργαστή σας προορίζεται για... ας το πούμε έτσι κομψά, “πληρωμές κάτω από το τραπέζι”;

Ελιγμοί επιβίωσης

2009-11-04T18:09:00.000+02:00

Φέτος η AMD πέρασε από την Συμπληγάδες της διεθνούς οικονομικής κρίσης και του τρομερού ανταγωνισμού με την Intel και, παρόλες τις περί του αντιθέτου ρήσεις από τις διάφορες… Κασσάνδρες, επέζησε με το στρατηγικό ελιγμό του διαχωρισμού της εταιρείας στα δύο και της σύστασης της Global Foundries, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη για την ανάπτυξη και κατασκευή των επεξεργαστών AMD. Από την άλλη πλευρά εξαιρετικά κρίσιμη για τη βιωσιμότητα της AMD είναι η επιτυχής αφομοίωση της ATI και η ουσιαστική συμβολή των τεχνολογιών της τελευταίας στο σχηματισμό της κεντρικής τεχνολογικής και επιχειρηματικής στρατηγικής της AMD.
Η ανάκαμψη της εταιρείας ενισχύεται δραστικά από τις τεχνολογικές καινοτομίες της ATI, την πρωτοπορία στο DirectX 11, την πολλά υποσχόμενη διάταξη πολλαπλών οθονών Eyefinity και, σε μέγιστο βαθμό, την επικείμενη κυκλοφορία της πλατφόρμας Fusion, όπου πραγματικά θα δούμε τη συμπύκνωση όλων των λειτουργιών επεξεργασίας σε ένα chip. H Intel δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την AMD/ATI σε αυτό το σημείο, παρόλη την αδιαμφισβήτητη υπεροχή των Core i5/i7 desktop CPUs. Και αυτό γιατί οι πυρήνες GPU ATI Radeon που θα «εμφυτευθούν» στα Fusion chips είναι, θα έλεγε κανείς, έτη φωτός μπροστά από τα απαρχαιωμένα GMA graphics processors.
Η ATI εισάγει καινοτομικά χαρακτηριστικά όπως η υποστήριξη OpenCL (Open Computing Language) και DirectCompute, που επιτρέπουν στη GPU να ελαφρύνει το φόρτο του κεντρικού επεξεργαστή. Τα πολύ ισχυρά Fusion chips, που θα συνδυάζουν Phenom ΙΙ CPU και ΑΤΙ Radeon APU (Accelerated Processing Unit), θα δώσουν ένα σημαντικό προβάδισμα στην AMD, καθώς το πρόβλημα της περιορισμένης ισχύος των Phenom φαίνεται να ξεπερνάται με αυτόν τον τρόπο. Όπως φαίνεται λοιπόν, η εξαγορά της ATI τον Ιούλιο του 2006 ίσως να καταστεί εφαλτήριο για μια νέα δυναμική πορεία που θα βάλει την εταιρεία σε τροχιά αναχαίτισης της μεγάλης αντιπάλου, Intel.

Φρόντισε το PC σου!

2009-11-04T18:08:00.000+02:00

Λόγω επαγγέλματος περνώ περίπου 10 ώρες την ημέρα μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μου, υπό... φυσιολογικές συνθήκες. Για κάποιο άλλο άτομο, αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως επικίνδυνος εθισμός, κάτι που σε μερικές χώρες αντιμετωπίζεται με ακραία μέτρα (πρβλ. Τεχνοδρόμιο τ.56), όπως στρατόπεδα συγκέντρωσης και ηλεκτροσόκ!
Με τόσο εντατική και πολύωρη καθημερινή χρήση, μαθαίνει κανείς σταδιακά να φροντίζει το PC του ώστε να παραμένει σε καλή κατάσταση: απεγκαθιστά τα προεγκατεστημένα trial προγράμματα (γνωστό σαν “bloatware”), απλοποιεί τη δομή των φακέλων στο δίσκο και ταξινομεί με λογικό τρόπο το περιεχόμενό του, προασπίζει την ασφάλεια του συστήματος με firewall και anti-malware εφαρμογές και περιοδικά χρησιμοποιεί εφαμρμογές για optimization του συστήματος.
Το ευρύ κοινό όμως δεν έχει την πολυτέλεια να κάθεται με τις ώρες και να σκαλίζει το PC του. Τα περισσότερα «μηχανάκια» γνωστών και φίλων βρίσκονται συνήθως σε άθλια κατάσταση. Το bloatware κάνει τα Windows πιο αργά από χελώνα, δεκάδες εικονίδια μετατρέπουν το desktop σε μωσαϊκό, και μόλις ανοίγει ο browser πετάγονται και 3-4 διαφημιστικά pop-ups. Το χειρότερο είναι όμως ότι ο απλός χρήστης, στις 60 ή 90 μέρες που διαρκούν οι trial εκδόσεις του προεγκατεστημένου software, τα χρησιμοποιεί κανονικά και σοκάρεται όταν έρθει η ώρα που καλείται να τα πληρώσει... και το κάνει! Φίλος πρόσφατα έσκασε 250 ευρώ για τη full έκδοση του Office 2007 για εντελώς περιστασιακή χρήση! Σύμφωνα με έρευνα της Sony USA, 1 στους 3 κατόχους Vaio laptop θα αγοράσει ότι trial βρίσκεται προεγκατεστημένο.
Ας προσπαθήσουμε να φροντίζουμε περισσότερο για την καλύτερη λειτουργία του PC μας και ας σκεφτούμε ότι υπάρχει και το open source software που μπορεί να καλύψει, αν μη τι άλλο, τις προσωπικές και ερασιτεχνικές μας ανάγκες!

Στη Βουλή, στη Βουλή!

2009-11-04T18:06:00.000+02:00

Πάνε, αλλάξανε οι εποχές, άλλοτε τα νεολαιίστικα κινήματα προέτασσαν συνθήματα όπως «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» και οι εξεγειρόμενοι σπουδαστές έπεφταν νεκροί κάτω από τις ερπύστριες των τανκς. Τώρα τα συνθήματα είναι του τύπου «κάτω τα χέρια από τους bloggers», «θάνατος στη RIAA, σαρώστε τα αρχεία, σπάστε το ΠΙ-ΕΣ Τρία», «leechers, γουρούνια, δολοφόνοι» και άλλα συναφή. Ο γενναίος νέος κόσμος θέλει «μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για τα πνευματικά δικαιώματα, την προστασία της ιδιωτικής ζωής, την ελευθερία λόγου και την διαφάνεια στην πολιτική».
Αυτά ακριβώς δηλαδή που λένε στη διακύρηξή τους οι Φινλανδοί Πειρατές. Όχι, όχι, μη με διορθώνετε. Δεν είναι οι Σουηδοί. Πάνε αυτοί είναι παλιό ανέκδοτο. Τώρα το μικρόβιο πέρασε στη χώρα του Μίκα Χάκινεν, των Λαπώνων Εσκιμώων και της κοντραπλακέ (η Φινλανδία είναι η πρώτη παραγωγός στον κόσμο, δεν το ήξερα, το διάβασα στη Wikipedia!). Και ερωτώ σύντροφοι, ημείς τί πράττομεν;; Πότε θα κάμει ξαστεριά; Πότε θα φλεβαρίσει; Πότε θα υψώσουμε το πειρατικό λάβαρο πάνω από τα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων;
Με δάκρυα στα μάτια θυμάμαμαι τα μαθητικά μου χρόνια, με πόση λαχτάρα βούταγα το χιλιάρικο από την τσάντα της μαμάς, κι έτρεχα κάτω στη Στουρνάρα για να (γκουχ-γκουχ) «προμηθευτώ» τα τελευταία παιχνίδια για “IBM PCs & compatibles” σε δισκέτες 5,25 ιντσών, με την κολοσσιαία χωρητικότητα των 360KB! Αχ, τα θυμάμαι και ένα δάκρυ κυλά και πέφτει πάνω στο mousepad. Άντε λοιπόν υπέρμαχοι της «ψηφιακής ελευθερίας», πειρατές του καναπέ και κουρσάροι του γλυκού νερού, πολιτικοποιηθείτε, η όπως λέει και κάποια ψυχή “put your money where your mouth is”. Το λέει η περδικούλα σας; Κάντε το και το πρώτο μπουκάλι ρούμι κερασμένο από μένα!

Βουστροφηδόν

2009-11-04T18:03:00.000+02:00

Αυτό το αρχαίο επίρρημα, που σημαίνει την παλινδρομική κίνηση από τα αριστερά προς τα δεξιά, με τρόπο παρόμοιο που όργωναν τα βόδια που έσυραν το άρωτρο, ή τον τρόπο που έγραφαν σε κάποιες επιγραφές που μας έχουν διασωθεί, χαρακτηρίζει και την κοινωνία, την κουλτούρα, την εποχή μας: ειδικότερα στον τεχνολογικό τομέα, φαίνεται ότι πάμε συνέχεια μπρος-πίσω, χωρίς να ξέρουμε πραγματικά τι κάνουμε και τι θέλουμε. Την ίδια στιγμή που προωθείται το περίφημο «πράσινο μοντέλο ανάπτυξης» και αναπτύσσονται «πράσινες» τεχνολογίες για συστήματα χαμηλής κατανάλωσης, από την άλλη ωθούμαστε να έχουμε στα σπίτια μας 2 και 3 υπολογιστές σε δίκτυο.
Παράλληλα, ενώ διαμαρτυρόμαστε για τις επιβλαβείς επιπτώσεις της ραδιοακτινοβολίας στις μικροκυματικές συχνότητες, ψηνόμαστε καθημερινά από τα wireless gadgets και τα κινητά που χρησιμοποιούμε. Διαμαρτυρόμαστε για το απόρρητο των προσωπικών μας δεδομένων στο Internet και στα ηλεκτρονικά μέσα και παράλληλα προωθούμε τα RFID tags σε όλο το φάσμα της εμπορικής, καταναλωτικής και διαφημιστικής δραστηριότητας. Ειδικά στο διαφημιστικό χώρο, τα προσωπικά δεδομένα ξεπερνώνται με συνοπτικές διαδικασίες προς όφελος της στοχευμένης διαφήμισης, η οποία αποφέρει τεράστια κέρδη με βασικό φορέα το Internet.
Το πιο τραγικό όμως, ειδικότερα για τη χώρα μας, είναι ότι, ενώ διοχετεύονται στην αγορά προϊόντα και υπηρεσίες τεχνολογίας, αυτά κινούνται πάνω σε ελλιπείς ή ακόμη και προβληματικές υποδομές ηλεκτροδότησης και δικτύου μεταφοράς δεδομένων.Τώρα μόλις, τελευταίοι και καταϊδρωμένοι ανακαλύψαμε ότι πρέπει να ξεκινήσει το “Fibre-to-the-home”. Έτσι αύριο-μεθαύριο που θα οργώνεται ο δρόμος έξω από το σπίτι σας για χιλιοστή φορά από το σύγχρονο άρωτρο - τον εκσκαφέα, για να στρωθούν οπτικές ίνες, σίγουρα θα βλασφημήσετε και θα αναρωτηθείτε «γιατί πληρώνω σα βόδι μια ζωή ανθρώπους που μου προσφέρουν ελλιπείς υπηρεσίες;».

Google Earth

2009-11-04T17:52:00.000+02:00

Εκεί που όλοι (ή σχεδόν όλοι) είχαμε πέσει με τα μούτρα στο iPhone, η Google, προσεκτικά και βάσει σχεδίου, ετοίμαζε τον ψηφιακό Δούρειο Ίππο της, για να εισβάλλει (με ειρηνικούς σκοπούς) στα σπίτια μας. Αρχικά, το σκηνικό ήταν λιτό και η κινητικότητα μέτρια: μετά από κάποια tech demos στις περσινές εκθέσεις τεχνολογίας (CES, Mobile Congress κοκ), ανακοινώθηκε το Σεπτέμβριο το πρώτο μοντέλο που τρέχει το λειτουργικό Android, το HTC G1. Έκτοτε όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές (LG, Samsung, Motorola, Sony Ericsson) έβαλαν στα πλάνα τους το λειτουργικό της Google, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι πρόκειται για open source software με κοινή πλατφόρμα ανάπτυξης και ως εκ τούτου, κοινή βιβλιοθήκη εφαρμογών. Το γεγονός όμως ότι το Android συνδέεται άμεσα με τις web apps της Google για συγχρονισμό των προσωπικών σας δεδομένων σημαίνει ότι όλο και περισσότερο κοινό θα εξοικειωθεί με τις εφαρμογές της Google.
Το επόμενο βήμα, που είναι η μεταφορά του λειτουργικού στο desktop, κάτι που έχει ήδη πραγματοποιηθεί, με την εμφάνιση των πρώτων Android minibooks από Asus και Acer που θα δούμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Η υπόθεση όμως δε σταματά εκεί: μετά τη μεταφορά του Android στην πλατφόρμα x86, έρχεται και η εταιρεία MIPS, η οποία κατέχει περί το 75% στην αγορά των chips για media και Blu-ray players να το υιοθετήσει, με σκοπό την ενσωμάτωσή του σε συσκευές deck αλλά και τηλεοπτικούς δέκτες, οι οποίοι πλέον εφοδιάζονται με πρόσβαση στο Internet. Εύκολο στον προγραμματισμό, καθώς βασίζεται στη JAVA, ανοικτό σε όλους και με «μαμά» τη Google, το Android μοιάζει έτοιμο να κατακτήσει τον κόσμο. Μήπως ο κόσμος μας γίνει κάποτε Google Earth... κυριολεκτικά;

Θα πάω στην Καμπούλ

2009-11-04T17:50:00.000+02:00

Ξεχάστε αυτά που ξέρατε! Ούτε η Νέα Υόρκη, ούτε το Τόκιο, ούτε το Σαν Φρανσίσκο, ή κάποια άλλη εξελιγμένη τεχνολογικά πόλη του δυτικού κόσμου δε θα είναι σε θέση να συγκριθεί με την πρωτεούσα του Αφγανιστάν, τουλάχιστον όσον αφορά τη διαδικτυακή υποδομή! Το ΝΑΤΟ, αφού συνέβαλε τα μέγιστα στην καταστροφή των υποδομών της χώρας, και ενώ απέτυχε να συλλάβει τους τρομοκράτες αλλά και να εξαλείψει την απειλή των Ταλιμπάν που λυμαίνονται τα περίχωρα των μεγάλων πόλεων και την υπόλοιπη ενδοχώρα, τώρα θα φτιάξει το καλύτερο δίκτυο WiMax για την υλοποίηση του μεγαλεπήβολου σχεδίου “Silk Highway” (Λεωφόρος του Μεταξιού), το οποίο φυσικά μας φέρνει στο νου ο αρχαίος «Δρόμος του Μεταξιού» που χρησιμοποιούσαν οι έμποροι για να μεταφέρουν με τα καραβάνια τους τα πλούτη της Ανατολής.
Φυσικά, με τους συνεχείς βομβαρδισμούς, τη ναρκοθέτηση πολλών περιοχών, τις επιδρομές ανταρτών και την έλλειψη χρημάτων για κατασκευή υποδομής δικτύου χαλκού ή οπτικών ινών, η μόνη λύση για την κάλυψη ευρυζωνικού δικτύου μεγάλης εμβέλειας είναι το WiMax. Τώρα, ποιος θα μπορεί να βάλει Internet στο σπίτι του μέσω WiMax, το οποίο χρεώνεται περίπου 30 δολλάρια το μήνα, αυτό είναι ένα ζήτημα, καθώς αυτό το ποσόν είναι περίπου εκείνο που αντιστοιχεί στο μηνιαίο εισόδημα (για την ακρίβεια 50 δολλάρια) του μέσου Αφγανού. Ωστόσο, ο μέσος Αφγανός εκτός από τη γρήγορη πρόσβαση στο Internet έχει και άλλα καθημερινά προβλήματα να επιλύσει, εξίσου σημαντικά, όπως να βρει δουλειά, φαγητό για τα παιδιά του και τύχη ώστε να μην είναι το επόμενο θύμα από επίθεση αυτοκτονίας των Ταλιμπάν την επόμενη φορά που θα πάει στη λαϊκή.

Κάτω τα στερεότυπα

2009-05-21T11:11:00.000+03:00

Δε νομίζω ότι υπάρχει πολύς κόσμος που να ασχολείται συστηματικά με τους υπολογιστές και να μη γνωρίζει τη διαμάχη μεταξύ των κατόχων PCs και Mac. Και αυτοί που έχουν γνώση, ασφαλώς θα έχει τύχει να δούν τις διαφημήσεις της Apple στις οποίες πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί John Hodgman στο ρόλο του PC και ο Justin Long στον αντίστοιχο ρόλο του Mac. Αυτή η διαφημιστική καμπάνια με τον τίτλο "Get A Mac" η οποία τρέχει τα τρία τελευταία χρόνια, συμβολίζει τα PCs με έναν συντηρητικό, μεσήλικα κουστουμαρισμένο επιχειρηματία, ο οποίος ασχολείται με «σοβαρές» εφαρμογές όπως τα φύλλα του Excel, τη στιγμή που ο νέος, ωραίος, "trendy" και "cool" Mac, παίζει στα δάχτυλα τα multimedia, φτιάχνει βίντεο, κάνει podcast και γενικά είναι πιο δημιουργικός, άνετος και στυλάτος.
Οι διαφημίσεις αυτές μέχρι κάποιο βαθμό στηρίζονταν σε καλά επιχειρήματα, αναδεικνύοντας τα χρηστικά προτερήματα των Mac, ενώ παράλληλα ήταν ευρηματικά και με καλοδουλεμένο χιούμορ. Στην πορεία, ωστόσο, κάτι άρχισε να με «χαλάει» με αυτήν την καμπάνια: εν έτει 2009, δεν μπορούνε πλέον τα Wintel PCs να θεωρούνται υποδεέστερα από χρηστικής άποψης με τα Mac. Τα Vista έχουν ωριμάσει και είναι σταθερά και απροβλημάτιστα, το hardware σαφέστατα πιο ισχυρό από τα αναιμικά Mac και η ελευθερία επιλογών και συνδυασμών τεράστια. Πλέον μου τη δίνει η καρικατούρα του κυρίου με τη γραβατούλα, που είναι ανυπόφορα στερεοτυπική. Μπράβο στη Microsoft που κατακεραύνωσε αυτή την ουτοπική σειρά διαφημίσεων με τις δικές της καμπάνιες "I'm a PC" και την πιο πρόσφατη "Laptop hunters". Θεωρώ ότι είναι πιο πετυχημένες από την άποψη ότι είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, ενώ παράλληλα δίνουν και ένα γερό χτύπημα στη χειραγώγηση και τη χρήση στερεοτύπων που μερικές φορές αγγίζουν τα όρια της παραπλάνησης. Ας περάσουμε επιτέλους από τον εντυπωσιασμό, στην ουσία!

Ο καουμπόης του μεσονυκτίου

2009-05-21T11:10:00.000+03:00

Όπως θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε και στο ειδησεογραφικό τμήμα του PCW.gr (http://tinyurl.com/cqq3of), η Intel έχει κινηθεί δικαστικά εναντίον της AMD, ζητώντας αντίτιμο για την άδεια χρήσης κατασκευής επεξεργαστών αρχιτεκτονικής x86, την οποία χρησιμοποιούν και οι δύο εταιρείες από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυψε τη φωτιά! Για να ακριβολογούμε, η κίνηση στρέφεται εναντίον της νεοσυσταθείσας εταιρείας GlobalFoundries, η οποία αποτελεί θυγατρική της AMD και ασχολείται αποκλειστικά με την παραγωγή μικροεπεξεργαστών και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών γύρω από υπολογιστικές πλατφόρμες. Για τη GlobalFoundries και την AMD είναι σημαντικό να μη διαταραχθεί η γραμμή παραγωγής, ειδικά τώρα που εισέρχονται στη νέα περίοδο management από τους άραβες συνεργάτες και χρηματοδότες τους.
Η Intel δε σταμάτησε όμως εκεί, αλλά τα έβαλε και με την Nvidia, μηνύοντάς τη με πρόθεση να την αποτρέψει από το να κατασκευάσει προηγμένα chipsets για mainboards με επεξεργαστές Core i7. Για την Nvidia είναι ζωτικής σημασίας να αποκτήσει μερίδιο από την αγορά των Core i7 mainboards, καθώς η διαφαινόμενη τάση είναι η ενσωμάτωση της GPU. Ήδη η Nvidia έχει χάσει το παιχνίδι στην πλατφόρμα της AMD, αφού οι περισσότεροι κατασκευαστές προτιμούν την πλατφόρμα της AMD με υποσυστήματα γραφικών ATI.
Βλέπετε την τακτική που διαφαίνεται εκ μέρους της Intel με αυτές τις κινήσεις; Εν μέσω οικονομικής κρίσης και καθώς ο ανταγωνισμός προσπαθεί να επιβιώσει, η Intel λειτουργεί υπέρ του δέοντος επιθετικά, εξαπολύοντας μύδρους κατά πάντων. Με ποιο στόχο ήθελα να ήξερα; Να μείνει μόνη της στην αγορά; Να εξαφανίσει εντελώς τον ανταγωνισμό; Μήπως όμως είναι ένα προπέτασμα καπνού για να καλύψει τις δικές της μονοπωλιακές τακτικές για τις οποίες διώκεται από επιτροπές anti-trust, οργανισμούς και κρατικούς φορείς, ειδικά στις ΗΠΑ; Μην ξεχνάμε ότι εκκρεμεί μήνυση της AMD κατά της Intel από το 2005, η οποία θα εκδικαστεί εντός του 2010!

Μια «καμμένη» γενιά;

2009-05-21T11:08:00.001+03:00

Δεν είναι κάτι καινούριο. Και σίγουρα είναι κάτι για το οποίο έχει χυθεί πολύ μελάνι. Ο λόγος για την ανάδειξη των video games ως μιας ατμομηχανής της βιομηχανίας θεάματος, ενός κόσμου χολιγουντιανών διαστάσεων, με το δικό του box office, τις υπερπαραγωγές του και τις στρατιές των game developers, αλλά και τη δική του showbiz. Από την εποχή που άρχισαν να σκάνε τα μεγάλα blockbusters όπως το GTA και το Halo, γρήγορα στήθηκε το glamorous σκηνικό για την προσέλκυση του νεανικού κοινού όλου του κόσμου. Δεν έχω καμία αντίρρηση να βγαίνει στο προσκήνιο η βιομηχανία gaming. Δουλεύω μέσα σε αυτήν την αγορά και χάρη σε αυτήν βγάζω το ψωμί μου.
Όμως δεν μπορώ να παραβλέψω την κάτω βόλτα που έχει πάρει η κουλτούρα του gaming και η οποία έχει προσαρμοστεί εντελώς στο μήκος κύματος των αμερικανών teenagers. Ανεγκέφαλη βία, εμετικό χιούμορ, απίστευτος σεξισμός. Ρίξτε μια ματιά στο όλο setting των βραβείων Spike Video Games Awards που έγινε τον περασμένο Δεκέμβρη. Πρωταγωνιστής ο ανεκδιήγητος Jack Black που έκανε ότι καραγκιοζιλίκι είχε στο ρεπερτόριό του, μεταφέροντας όλη την καφρίλα που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στις αμερικανικές κωμωδίες και που αντικατοπτρίζει τη σύγχυση μιας νεολαίας που τα 'χει παίξει κυριολεκτικά σφυροκοπούμενη από κοινωνικά αδιέξοδα, οικονομικές κρίσεις και περιβαλλοντικά προβλήματα.
Η Ευρώπη αντιστέκεται αρκετά σε αυτή τη σκουπιδοκουλτούρα, αλλά σαν ενδοφλέβια ένεση περνά χωρίς να το καταλάβεις κάτω απ' το πετσί σου και σε επηρεάζει. Παρεμπιπτόντως, έχει ενδιαφέρον να δει κανείς την ευκολία με την οποία μπορείς να βρεις στις ΗΠΑ όποια ψυχοτροπική ουσία θέλεις στο Internet: δείτε την άκρως αποκαλυπτική έρευνα που έκαναν οι αμερικανοί συνάδελφοι του PC World (http://www.pcworld.com/article/158650/a_video_look_at_getting_high_online.html) για να πάρετε μια ιδέα της εκμετάλλευσης που υφίστανται τα παιδιά που ελλείψει άλλης διεξόδου, δοκιμάζουν τα πάντα για να ξεφύγουν από μια ζοφερή πραγματικότητα.

O σκοπός αγιάζει τα μέσα (;)

2009-04-22T18:13:00.002+03:00

Παρακολούθησα πρόσφατα ένα βίντεο του γνωστού οργανισμού TED, σχετικά με τη συνεργασία του Nicholas Negroponte με την Κολομβιανή κυβέρνηση για τη διάθεση 650 (σε πρώτη φάση) υπολογιστών XO OLPCs στα παιδιά της χώρας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχα απόλυτη συμπάθεια στο πρόσωπο του Negroponte, ιδιαίτερα μετά τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο οργανισμός OLPC μετά την αποχώρηση της Intel και την πολεμική που δέχεται από τη βιομηχανία, η οποία προσβλέπει σε εμπορικά κέρδη μέσα από την υπόθεση της προμήθειας φτηνών υπολογιστών σε μαθητές υπανάπτυκτων και αναπτυσσόμενων χωρών.
Παρακολουθώντας, ωστόσο το βίντεο, γρήγορα μου δημιουργήθηκε μια αρνητική εντύπωση, καθώς παντού έβλεπα να εξαίρεται ο ρόλος του Κολομβιανού στρατού. Μάλιστα ο ίδιος ο Negroponte εκθείασε τον Υπουργό Άμυνας της χώρας, εξηγώντας πως για την Κολομβία, τα παιδια είναι το πραγματικό οπλοστάσιό της και ότι η παιδεία για την Κολομβία είναι ένας τομέας στρατηγικής σημασίας. Οι δηλώσεις αυτές και οι εικόνες του κολομβιανού υπουργού άμυνας μαζί με τα μικρά παιδιά, και το γεγονός ότι σε κάθε πλάνο σχεδόν έβλεπες στρατιώτες φρουρούς μέσα στις σχολικές μονάδες, με γέμισαν με ανησυχία. Μάλιστα μου έφεραν στη μνήμη παρόμοια προπαγανδιστικών φιλμ επικαίρων της εποχής της δικής μας επταετούς δικτατορίας.
Η Κολομβία είναι διαρκώς στο στόχαστρο των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων και χαρακτηρίζεται ως μια από τις πλέον επικίνδυνες και ανελεύθερες χώρες, όπου βασιλεύει η διαφθορά και η στρατοκρατία. Μπορεί η προσφορά του OLPC να είναι σημαντική, ωστόσο φαίνεται ότι από τη στιγμή που ο Negroponte έπεσε έξω από τους αρχικούς του υπολογισμούς, ψάχνει ίσως απεγνωσμένα τρόπους διάθεσης και διάδοσης των υπολογιστών του: από τα 3-10 εκατομ. που υπολόγιζε αρχικά, μόλις 1 εκατ. περίπου XO laptops έχουν βρει ή βρίσκουν το δρόμο τους για τους μαθητές σε διάφορες χώρες. Τελικά μήπως ισχύει κι εδώ η ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»;

Δέστε τις ζώνες σας!

2009-02-03T15:03:00.003+02:00

Παρά τη δυσμενή οικονομική καμπή που διερχόμαστε, η τεχνολογία καλπάζει ακάθεκτη και αυτό είναι ένα πολύ καλό δείγμα, καθώς πιστεύω ότι επιδρά ιδιαίτερα θετικά και μάλιστα σε ψυχολογικό επίπεδο, αποτελώντας παράγοντα ώθησης τόσο της παραγωγής όσο και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Είμαι πραγματικά εντυπωσιασμένος από την ακάθεκτη πρόοδο, τόσο σε επίπεδο hardware όσο και software και βλέπω καθαρά ότι η χρονιά που μπαίνει είναι γεμάτη από ευχάριστες εκπλήξεις και σίγουρα θα δικαιώσει τις υψηλές προσδοκίες μου.
Από πού να αρχίσει κανείς, καταμετρώντας τα καινούρια τεχνολογικά προϊόντα που πραγματικά ανεβάζουν σε άλλο επίπεδο τις δυνατότητες και την εμπειρία χρήσης; Ασφαλώς στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα core components και ειδικότερα ο εκπληκτικός Core i7 και τα εντυπωσιακά mainboards που τον υποστηρίζουν. Με τη συνδρομή ταχύτατης μνήμης DDR3 και μάλιστα σε τεράστιες ποσότητες που φτάνουν και ξεπερνούν τα 8GB, τα PCs μας πλέον μεταμορφώνονται σε τρομερής ισχύος workstations. Από την άλλη, η DDR3 και οι τετραπύρηνοι επεξεργαστές μπαίνουν δυναμικά και στα notebooks, ενώ τα Blu-ray recorders σύντομα θα είναι στο βεληνεκές των περισσότερων, δίνοντας βαθιά ανάσα στα backups.
Στο mobile computing πολύ σημαντική είναι, θεωρώ, η ανακοίνωση της Elpida που έχει έτοιμο chip γρήγορης μνήμης 2Gb στα 50nm (από τα σημερινά 70nm) που θα απογειώσει τις επιδόσεις των smartphones. Εξίσου σημαντικές είναι και οι ανακοινώσεις από εταιρείες όπως η OCZ και η SuperTalent που αφορούν ταχύτατους σκληρούς solid state με επιδόσεις ανάγνωσης που φτάνουν μέχρι και 230ΜΒ/sec και εγγραφής στα 170ΜΒ/sec, πρακτικά δηλαδή φέρνουν το δίαυλο SATA κοντά στα όριά του (θεωρητικά 375ΜΒ/sec). Βέβαια οι στατιστικές λένε ότι λόγω μειωμένης ζήτησης, το ποσοστό των notebooks με σκληρό SSD θα πέσει κάτω από το 18% μέσα στο 2009. Αλλά πότε οι στατιστικές εκφράζουν την ανάγκη όλων μας για τεχνολογία αιχμής;

Don't Panic - Uncut!

2009-02-03T15:02:00.001+02:00

Η Motorola δίνει τα παπούτσια στο χέρι σε 3.000 εργαζομένους. Η Symantec σχεδιάζει χριστουγεννιάτικο surprise party με bonus 800 έκτακτες απολύσεις. Χαρές και πανυγήρια στην HP που προβλέπει 24.600 απολύσεις τα επόμενα τρία χρόνια. Στη Nortel παίρνουν πόδι 2.100. Η Vigin Media κόβει άδειες επ’ αόριστον σε 2.200. Η AMD, πάντα μίζερη, απολύει μόνο 500 (αίσχος), αν και έπεται συνέχεια. Στη Yahoo 1.000 άτομα επιτέλους απελευθερώνονται από τα δεσμά της δουλειάς. Η Nokia στέλνει σπιτάκι τους 600 εργαζομένους με δώρο ένα microSD με τα νέα τραγούδια της Παπαρίζου. Στη Sony Ericsson άλλοι 2.000 έφυγαν για να ακούνε με την ησυχία τους Ρουβά στα νέα Sony Ericsson Wlakman. Η τεράστια αλυσίδα ηλεκτρονικών των ΗΠΑ, Circuit City κλείνει 155 καταστήματα για να ανοίξει στη θέση τους ισάριθμα γραφεία εύρεσης εργασίας. Στην Intel τυπώνουν 16.000 ευχετήριες κάρτες με τίτλο “it was a pleasure doing business with you”. Για εσάς στη Sony δεν έχουμε ακριβή στοιχεία, αλλά να σας κάνουν ξαφνικά δώρο ένα PS3 με το Quantum of Solace, φοβόμαστε ότι θα σας έρθει δυσάρεστος... bonamas! Στη SanDisk βγάζουνε γρήγορες καρτούλες, αλλά να που έρχονται και 450 γρήγορες απολυσούλες. Στην Imation 200 άτομα απολύθηκαν με δώρο μια ντάνα DVD, printable παρακαλώ! Ομοίως για 200 άλλα άτομα στη Sun Microsystems ανέτειλε η τελευταία τους μέρα στο γραφείο. 150 υπάλληλοι της Kodak (μόνο στο Ισραήλ) αρχίζουν να βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες από τα γραφεία τους. H Freescale αφήνει free 2.400 εργαζομένους. Στην Electronic Arts 600 άτομα έχουν πλέον άφθονο χρόνο για παιχνίδι. Και στην Avid Technology που φτιάχνει το γνωστό video editing software Pinnacle Studio, 500 εργαζόμενοι φτιάχνουν τώρα τα δικά τους βιντεάκια με τίτλο «Δεν έχω δουλειά πια».

Blitzkrieg

2009-02-03T15:00:00.000+02:00

Στα γερμανικά σημαίνει «πόλεμος αστραπή»: η τακτική με την οποία ο γερμανικός στρατός στο Β’ Π.Π. εξουδετέρωνε τους αριθμητικά ανώτερους αντιπάλους του με όπλα την αιφνιδιαστική επίθεση, τη μελετημένη στρατηγική και την υπεροπλία. Υπάρχει και άλλη μια γνώριμη έκφραση, το «Βατερλώ», συνώωυμο της πανωλεθρίας, από τη βελγική πόλη στην οποία ο Μέγας Ναπολέων υπέστη αποφασιστική ήττα το 1815. Τι σχέση έχουν οι πολεμικές αυτές αναφορές με τα «δικά μας»; Πιστεύω ότι είναι ακριβείς περιγραφές της κατάστασης της σημερινής αγοράς, η οποία πλέον δε συγχωρεί κανένα απολύτως λάθος. Όσες εταιρείες έχουν επαναπαυθεί στις δάφνες του παρελθόντος, έχουν εξαγοραστεί, έχουν βάλει λουκέτο, ή έχουν βλέπουν τα κέρδη τους να συρρικνώνονται συνεχώς. Τακτικές αιφνιδιασμού και τεχνολογικές καινοτομίες είναι απαραίτητες για να κερδίσει κάποιος το παιχνίδι σήμερα. Πολλοί (μεταξύ των οποίων και εγώ) θεωρούσα υπερφίαλες τις διακυρήξεις του Steve Jobs περί επαναστατικού iPhone και επανεφεύρεσης του τηλεφώνου. Κι όμως, μετά από τόσον καιρό ύπαρξής του στην αγορά, παραμένει χωρίς αντίπαλο. Από άλλη κατεύθυνση, η Google χτυπά και αυτή με το Android, το οποίο στο μέλλον θα φανεί πραγματικά που αποσκοπεί: σε μια πολύ πρακτική και απτή υλοποίηση του περίφημου “cloud computing” το οποίο θα βασίζεται στις διαδικτυακές υπηρεσίες της Google, με πύλη τον Chrome browser και μέσα (σε πρώτη φάση) τα Android-enabled κινητά. Τρίτο παράδειγμα αιφνιδιασμού: η Asus με το EeePC: μπορεί πια να μην παίζει μόνη της στην αγορά των minibooks, αλλά χτύπησε φλέβα χρυσού, με φτηνά και υπερφορητά μηχανάκια για την απόκτηση των οποίων δε χρειαζόμαστε καταναλωτικό δάνειο. Οι καιροί που έρχονται είναι δύσκολοι. Η οικονομική ύφεση μας χτυπά την πόρτα. Κι όποιος δεν ξέρει να χτυπά γρήγορα με προηγμένα και πρακτικά προϊόντα, απλώς θα εξαφανιστεί...

Future imperfect

2009-02-03T14:58:00.001+02:00

Οι εξελίξεις που έχουν δρομολογηθεί σε διάφορα μέτωπα, διαμορφώνουν ένα περίεργο σκηνικό για το προσεχές μέλλον, τόσο στο hardware, στο software αλλά και στις προσφερόμενες υπηρεσίες. Πολλά πράγματα δε λειτουργούν όπως στο παρελθόν και δεν είναι σίγουρο που θα οδηγηθεί η κατάσταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Blu-ray: στην προηγούμενη φάση, η μετάβαση από το VHS στο DVD ήταν μια φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη, σήμερα όμως, που η αγορά μετατοπίζεται στο μοντέλο του video on-demand, πολλοί αναρωτιούνται αν θα επικρατήσει το φυσικό μέσο ή αν θα πάμε ολοταχώς σε λύσεις downloading. Η ίδια αβεβαιότητα επικρατεί και στο gaming: υπάρχει η άποψη ότι για να αποφέρουν περισσότερο κέρδος τα παιχνίδια, θα πρέπει οι τίτλοι να μην πωλούνται ολόκληροι, αλλά σε επεισόδια: θέλετε να παίξετε Grand Theft Auto; Δώστε 20 ευρώ και πάρτε τις πρώτες 20 αποστολές. Άλλωστε οι στατιστικές λένε ότι η μεγάλη πλειοψηφία των παικτών δεν τελειώνουν ποτέ τα περισσότερα games. Ένα άλλο θέμα που ανακύπτει στο gaming είναι ότι, ακολουθώντας το παράδειγμα της Nintendo, πιθανόν και οι άλλες εταιρείες δώσουν έμφαση σε ευρυματικούς τροπους χειρισμού (Wii, Guitar Hero κλπ), και εγκαταλείψουν το δαπανηρό δρόμο της επένδυσης σε πανάκριβο hardware που εκτιμά μια μικρή μερίδα hardcore gamers, κάτι που έπαθε η Sony με το PS3.
Για πρώτη φορά επίσης, αβέβαιο είναι το μέλλον των Windows: όλη η ιστορία με τα Vista δημιούργησε ένα έντονα αρνητικό κλίμα για τη Microsoft. Η ίδια θέλει να ξανακερδίσει το επικοινωνιακό παιχνίδι, αλλά αμφιβάλλω αν θα το καταφέρει με την εντελώς ακατανόητη καινούρια της διαφημιστική καμπάνια με το Bill Gates και τον Jerry Seinfeld. Μήπως είναι ώρα να αποχωρήσει και ο Steve Ballmer για να φυσήξει αέρας καινοτομίας στην αυτοκρατορία του Redmond;Πάντως, αν για τους άλλους το μέλλον είναι αβέβαιο, ξέρω πολύ καλά το εγγύς μέλλον τουλάχιστον για το δικό μου αγαπημένο μου PC: τώρα που οι τιμές της μνήμης έχουν χτυπήσει πάτω, θα πάω τη μνήμη στα 6 mega, το CPU στα 3 giga και το δίσκο στο 1 tera. Γουστάρω κλιμάκωση!

Το ανθρώπινο λειτουργικό

2008-12-17T20:02:00.006+02:00

Όπως και στην πολιτική, έτσι και στη βιομηχανία των υπολογιστών φαίνεται ότι κυριαρχούν οι σκοπιμότητες. Τουλάχιστον αν κρίνω από μια πρώτη σύγκριση που έκανα φορτώνοντας δύο διαφορετικά λειτουργικά στο μικρό μου laptop, έναν κλώνο του MSI Wind: αφού έσβησα από μέσα τα προεγκατεστημένα XP, έβαλα πρώτα Vista και μετά Ubuntu 8.10. Τα Vista καλά έτρεξαν με 2GB που έχω στο "μηχανάκι", αλλά ούτε το WiFi δούλευε καλά, ούτε το Bluetooth. Αντιθέτως, το Ubuntu τα αναγνώρισε αμέσως και συνδέθηκα με το κινητό μου αλλά και το ασύρματο router μου κανονικά. Επίσης από την αρχή υπήρχε εγκατεστημένο το OpenOffice.org κι έτσι το laptop ήταν άμεσα αξιοποιήσιμο εξαρχής. Θα μου πεί κανείς ότι η Microsoft ουδέποτε σχεδίασε τα Vista για netbooks. Δε βλέπω το λόγο γιατί όχι. Μια χαρά τρέχουν, ειδικά αν απενεργοποιήσεις το Aero. Έτσι λοιπόν καταλήγουμε πάλι στα παιχνίδια σκοπιμότητας... Κρίμα, γιατί τα Vista SP1 είναι σαφώς πιο σταθερά και λειτουργικά και θα έπρεπε να υποστηριχθούν περισσότερο. Ίσως τις επόμενες μέρες να ψάξω καλύτερα για drivers στα Vista για το Wind. Όχι όμως πριν δω πιο διεξοδικά το Ubuntu.

Είσαι (water)cool;

2008-10-16T18:07:00.001+03:00

Μέχρι πρότινος είχα δοκιμάσει 2-3 συστήματα υδρόψυξης, που είχαν περάσει από το Test Center, και τα είχα βάλει στη λίστα υποψηφιότητας για εγκατάσταση στο θορυβώδες σπιτικό μου PC. Όλα όμως είχαν δύο βασικά προβλήματα: είτε ήταν πολύ ακριβά, ή πολύ δύσκολα στην εγκατάσταση. Πρόσφατα όμως είχα μια ευχάριστη έκπληξη με αφορμή τη συναρμολόγηση του PC ενός φίλου μου. Αφού κάναμε τη σχετική έρευνα αγοράς, καταλήξαμε σε ένα οικονομικό σύστημα υδρόψυξης για τον επεξεργαστή (Swiftech H20-220 με water block Apogee Drive 350) και την κάρτα γραφικών ECS 8800GT Dual Turbo με μεγάλη ψύκτρα και δύο σχεδόν αθόρυβα ανεμιστηράκια. Η διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα (stock cooler για έναν Core 2 Duo Ε4300 και μια θορυβώδη ATI Radeon X800) ήταν τεράστια, τόσο από άποψη επιπέδου θορύβου, όσο και θερμοκρασίας. Το αρνητικό ήταν ότι η κάρτα γραφικών κατελάμβανε πλέον υπερδιπλάσιο χώρο, με αποτέλεσμα να καλύπτει δύο επιπλέον slots PCI. Δεδομένης της μεγάλης ευκολίας της εγκατάστασης (σε κάθε περίπτωση τα εγχειρίδια ήταν άκρως κατατοπιστικά), το όλο εγχείρημα δεν είναι πλέον απαγορευτικό για το χρήστη, ο οποίος γνωρίζει το εσωτερικό του υπολογιστή του και μπορεί τουλάχιστον να αλλάξει την ψύκτρα του επεξεργαστή. Με έτοιμα κιτ υδρόψυξης, όπως αυτό που προανέφερα, σε προσιτό κόστος (η παραγγελία έγινε από το εξωτερικό λόγω έλλειψης στοκ από Ελλάδα και κόστισε €150 με τα ταχυδρομικά) νομίζω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο και θα πρέπει το water cooling να μπει πιο δυναμικά στη ζωή μας (και στα PCs μας!), παύοντας να αποτελεί ένα είδος extreme hardware και να γίνει περισσότερο mainstream.

Atomικές προτιμήσεις

2008-10-16T18:04:00.004+03:00

Όλοι έχουμε τρελαθεί εδώ πέρα με τα minibooks. Όμορφα, μικρά, πλήρη, και αρκετά δυνατά ώστε να μπορούν να τα κάνουν σχεδόν όλα. Εκεί που έπρεπε να δώσεις 2,5 χιλιαρικάκια για να αποκτήσεις ένα ultra portable, τώρα δίνεις το 1/10 και καθαρίζεις. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ξαφνικά πλακώσανε όλα τα μηχανάκια μαζί , αφού όλα έχουν κοινό παρονομαστή, τον Intel Atom. Αυτό είναι: αποφάσισε η Intel να μπει στη συγκεκριμένη αγορά δυναμικά και σάρωσε. Πριν από αυτήν είχαμε την AMD και τη VIA με τις δικές τους ULV προτάσεις, αλλά λάθη στρατηγικού σχεδιασμού, προώθησης και marketing τις οδήγησαν στο πουθενά. Με έμβλημα το Centrino, που τώρα αποκτά «atomικές» διαστάσεις, το φορητό computing οδηγείται σε φάση... one-company-show!
Εκεί λοιπόν που είχαμε enthusiasts στο high-end κομμάτι που παίζουν με Kilowatt, water cooling και θηριώδη mod cases, τώρα βιώνουμε ανάλογα φαινόμενα παθιασμένων χρηστών με τα minibooks: και δώστου οι χακιές, μέχρι Vista και Mac OS τους έχουν βάλει οι πορωμένοι power users, και δώστου τα βιντεάκια στο YouTube να δείχνουν τα περίφημα modifications, μόνο που δεν έχουμε δει ακόμη κανένα Wind να τρέχει COD4 ή Crysis!Οπότε φτάνω στο κρίσιμο ερώτημα: εγώ που δε θέλω ούτε μεγαθήρια desktops, ούτε μικροσκοπικά minibooks με τα άθλια πληκτρολόγια και τις βασανιστικές τους οθόνες, δεν μπορώ να έχω ένα φτηνό μηχάνημα με μικρή κατανάλωση, αλλά αξιοπρεπή οθόνη και ανθρώπινο πληκτρολόγιο; Ένα Atom-based 13άρι laptop, ελαφρύ, κι ας μην έχει DVD. Μπορώ; Δε θέλω 100 εξειδικευμένους υπολογιστές. Ένα. Μόνο ένα. Ένα Air με 400 ευρουδάκια. Κι ας μην έχει περίβλημα τιτανίου. Κι ας μην είναι “designed in California”…

Κρίση ταυτότητας

2008-10-16T18:03:00.003+03:00

Παρακολουθώντας την πορεία των Windows Vista, από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν μέχρι σήμερα, μπορεί κανείς να συνάγει κάποια ενδιαφέροντα συμπαράσματα σχετικά με την πολιτική της εταιρείας και το πόσο πολύ έχει χαθεί η σαφήνεια των στόχων της. Ακόμη και για τον πολύ κόσμο τα Vista δεν έφεραν κάτι το σπουδαίο από πρακτικής άποψης, απλώς ένα πιο εντυπωσιακό user interface και ένα πιο στεγανό πυρήνα για επαύξηση της ασφάλειας. Ωστόσο και πάλι τίποτε απ’ όσα προσφέρει δεν μπορεί να μη γίνει και με τα XP, έστω και με την προσθήκη ορισμένων επιπλέον εφαρμογών. Όπως δείχνουν οι έρευνες, ούτε 1 στους 12 προγραμματιστές δε γράφει εφαρμογές με στόχο μόνο τα Vista. Κι αυτό γιατί σε τελική ανάλυση καμία από τις τεχνολογίες των Vista δεν είναι τόσο καινοτομική ώστε να οδηγήσουν σε οριστική εγκατάλειψη των XP αλλά και άλλων εναλλακτικών λειτουργικών όπως οι διάφορες διανομές του Linux και το Mac OS. Το μεγάλο πλεονέκτημα που προτείνει η Microsoft για τα Vista είναι η βάση για το εντυπωσιακό νέο user interface (WPF), το οποίο όμως δεν έχει και πολύ νόημα την εποχή που ακόμη κι ο επερχόμενος Internet Explorer 8 (http://blogs.computerworld.com/web_standards_in_ie_8) θα συμμορφώνεται περισσότερο με τα γενικότερα standards, παρά με την «κλειστή» αρχιτεκτονική της Microsoft. Ας αποφασίσει επιτέλους η Microsoft ότι οι επαγγελματίες θέλουν λειτουργικές εφαρμογές κι όχι όμορφα κουμπάκια, ενώ οι consumers αρχίζουν να ξενερώνουν βλέποντας φτωχές απομιμήσεις του Aqua. Ας πάρουν ιδέες καλύτερα από interfaces του αύριο όπως το ονειρικό BumpTop (www.ted.com/index.php/talks/view/id/131) κι ας ξοδέψουν επιτέλους πιο ορθολογικά τα δισεκατομμύρια που βγάζουν!

Σάρωσέ το!

2008-10-16T18:00:00.002+03:00

Λίγα πράγματα είναι τόσο ωραία, όσο να κάθεται κανείς σε μια ήσυχη τοποθεσία, ειδικά τώρα το καλοκαιράκι και να διαβάζει το αγαπημένο του βιβλίο: ένα μέσο διαχρονικό, το απόλυτο, κατά γενική ομολογία, μέσο διάδοσης πληροφοριών, το οποίο δεν απαιτεί ούτε ρεύμα, ούτε ειδικές τεχνολογίες, ούτε καν... drivers για να διαβαστεί. Σήμερα, αύριο, σε 10 ή σε 100 χρόνια. Παρόλα αυτά, είναι θαυμάσιο να έχει κανείς «του χεριού» του ολόκληρη τη βιβλιοθήκη του, στη μνήμη ενός e-book reader. Είναι κρίμα που το ηλεκτρονικό βιβλίο δεν έχει «περπατήσει» στην αγορά, καθώς τόσο το e-book της Amazon, όσο και το αντίστοιχο της Sony δεν τυγχάνουν της ευρείας εκτίμησης των καταναλωτών. Μια χαραμάδα ελπίδας για τον εραστή των βιβλίων αλλά και της τεχνολογίας είναι τα νεοεμφανιζόμενα minibooks, όπως το περίφημο Asus Eee PC, που είναι μικρά, βολικά και χωρούν «άπειρα» ηλεκτρονικά βιβλία σε μορφή PDF. Το μεγάλο τους κακό είναι ότι έχουν χαμηλή αυτονομία, ενώ και η οθόνη δεν πολυφαίνεται καλά κάτω από τον ήλιο. Ακόμη κι έτσι, είναι δελεαστική η ιδέα να περάσετε την προσωπική συλλογή σας από βιβλία σε ένα τέτοιο minibook. Ένας έξυπνος τρόπος να το κάνετε αυτό είναι με τη χρήση μιας καλής φωτογραφικής μηχανής, κατά προτίμηση DSLR, όπως αυτές που παρουσιάζουμε στο τρέχον τεύχος. Η ακαριαία ταχύτητα λήψης είναι το μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με ένα scanner. Αφού φωτογραφήσετε ένα βιβλίο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το «θαυματουργό» προγραμματάκι Snapter (www.atiz.com), το οποίο αναλαμβάνει να ισιώσει τις σαρωμένες σελίδες και να τις εξάγει είτε σε εικόνες, είτε σε PDF κατευθείαν. Τί περιμένετε λοιπόν; Επί το έργον!

Μηλαράκιας

2008-07-16T17:08:00.003+03:00

Πολλοί θεωρούν ότι το Mac OS X είναι καλύτερο από τα Windows (XP ή Vista) αλλά και από τις διάφορες διανομές του Linux. Και έχουν δίκιο. Ειδικά η τελευταία έκδοσή του (Leopard 10.5) είναι εντυπωσιακή από κάθε άποψη. Δυστυχώς, όσο ωραίο κι αν είναι το λειτουργικό της Apple, δεν είμαι σε θέση να αγοράσω ένα MacBook ή έναν iMac για να απολαύσω αυτό το λειτουργικό, καθώς θεωρώ ότι το hardware τους είναι πολύ αδύναμο σε σύγκριση με αυτό που μπορώ να αγοράσω στα ίδια λεφτά με ένα PC.
Έτσι λοιπόν επιχείρησα να εγκαταστήσω μια παλιότερη έκδοση του Mac OS X (10.4.6 "Tiger") στο notebook μου (ένα HP Pavilion με επεξεργαστή Celeron M), καθώς δεν μπορεί να σηκώσει το Leopard (λόγω αδύναμης κάρτας γραφικών). Το πείραμα πέτυχε χάρη στη hacked έκδοση Jas (βρίσκεται πολύ εύκολα σε torrent sites), και τα πάντα δούλεψαν στην εντέλεια, πλην της διαχείρισης ενέργειας, καθώς το λειτουργικό δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι δουλεύει σε notebook με μπαταρία.
Αυτή τη στιγμή έχω βγάλει το Mac OS για να βάλω Vista και μετά να ξαναβάλω Mac OS για dual boot. Δυστυχώς το Apple update δε δουλεύει και χρειάζεται επίπονη προσπάθεια αναβάθμισης σε νεότερη έκδοση των Tiger από την 10.4.6 στην 10.4.9 η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία των τελευταίων προγραμμάτων όπως Safari 3, Toaster 9 κλπ.
Αν το notebook είχε την αμέσως επόμενη κάρτα της Intel (GMA950) και όχι την 915, θα μπορούσε ίσως να τρέξει και το Leopard.
Ίδωμεν...

Boris να προκριθείς!

2008-06-17T18:25:00.003+03:00

Συνέβη το 2004, συνέβη και φέτος: το ξανθό γένος των ομόδοξών μας Ρώσων, μας έριξε νοκ άουτ. Δυστυχώς, φέτος, το νοκ άουτ αφορούσε όχι μόνο τον αγώνα αλλά και ολόκληρη τη διοργάνωση. Αντίο λοιπόν Euro 2008, καλημέρα Ελλάδα 2008! Μια Ελλάδα που ακόμη κι αν έχεις μισθό 2008 ευρώ δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις στις υποχρεώσεις. Μπορεί να τα φέρεις βόλτα, αν δουλεύει και το έτερον ήμισυ και έτσι με 4016 ευρώ κάτι πάει κι έρχεται. Μπορεί όμως να ήτανε τα πράγματα καλύτερα...
Μπορεί να μην είχε καταρρεύσει ο κομμουνισμός το 1990 και να μην είχε γιγαντωθεί η δύναμη των ΗΠΑ, ώστε να μην χρειάζονταν άλλο τον Σαντάμ Χουσεΐν για να σκεί πίεση στο μαλακό υπογάστριο της πρώην ΕΣΣΔ, με αποτέλεσμα να χρειαστεί η επέμβασή τους στο Ιρακ, γεγονός που εξαγρίωσετους Άραβες, οι οποίοι έριξαν τους δίδυμους πύργους, με αποτέλσμα να επιτεθούν οι ΗΠΑ ξανά στο Ιράκ (το Αφγανιστάν το είχαν ήδη... τηγανιστάν), οδηγώντας έτσι σε μια ξέφρενη κούρσα την τιμή του πετρελαίου, με άμεση συνέπεια την εκτόξευση των τιμών στα καύσιμα, που οδήγησε σε ανατίμιση των ειδών πρώτης ανάγκης, και επί της ουσίας σε μείωση της αγοραστικής δύναμης του πολίτη, ο οποίος ακόμη και με 2008 ευρώ το μήνα δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Τώρα, τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Euro, τους Ρώσους και τον αποκλεισμό της Εθνικής, δεν ξέρω. Μπορεί όμως και να έχουν... δεν μπορεί...;

Viral Vlakies

2008-05-26T15:18:00.007+03:00

Το Internet αποτελεί σίγουρα σταθμό στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Επιτρέπει την ατραπιαία διάδοση πληροφοριών, ιδεών, ειδήσεων, υπηρεσιών και είναι σε θέση να διαμορφώσει αντιλήψεις, ιδεολογία, να μεταμορφώσει κοινωνίες. ΟΚ, και τώρα... reality check! Το Internet αρχίζει και αποκτά το χαρακτήρα ενός εικονικού καθρέφτη της κοινωνίας. Λόγω της ανεπανάληπτης ευκολίας δημοσιοποίησης υλικού με χίλιους δύο τρόπους, από το «παραδοσιακό» e-mail μέχρι τα videoblogs, τα mashups και τα communities, ο κάθε e-baglamas, μπορεί να δημοσιεύσει τις e-vlakies του στο e-lithio blog του. Έτσι α) μας στερεί από πολύτιμο χρόνο από τη ζωή μας προκειμένου να δούμε αυτές τις βλακείες, β) κάθε φορά που το κάνουμε αυτό, καταστρέφουμε και μερικές δεκάδες εγκεφαλικών κυττάρων από το σοκ που παθαίνουμε και γ) δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής γιατί το Internet έχει γεμίσει μέχρι τα μπούνια από τις e-vlakies.
Το χειρότερο είναι ότι οι e-lithioi ζουν στην ψευδαίσθηση ότι ασκούν δημοσιογραφικό λειτούργημα ή κοινωνική υπηρεσία, κάτι που βλάπτει και τους επαγγελματίες: θέλεις να διαβάσεις ένα σοβαρό review προϊόντος και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με 10 στη νιοστή e-lithia sites με θέμα «το άνοιγμα του box του τάδε gadget» . Δυστυχώς, πριν προλάβεις να αντιδράσεις, το κακό έχει γίνει: εσύ έχεις ήδη κάνει κλικ, ένα ακόμη hit προστίθεται στο e-lithio site, και ξαφνικά η e-vlakia επιβραβεύεται με χιλιάδες ή και εκατομύρια θεάσεις, συμπαρασύροντας και τη διαφήμιση. Μήπως είναι παρανοϊκό αυτό το σκηνικό; Μήπως είμαι εγώ παρανοϊκός; Δεν ξέρω. Πάντως το βέβαιο είναι ότι η e-vlakeia θα αποτελεί πάντα αναπόσπαστο κομμάτι του Internet, και ΘΕΛΩ να τη βλέπω, γιατί ακόμη και η δημοσίευση e-vlakias είναι απόδειξη e-leutherias...

Νευρώσεις

2008-05-26T15:15:00.002+03:00

Το βλέπω συνεχώς στον εαυτό μου, στους φίλους μου, γενικά στους νέους ανθρώπους: είμαστε γεμάτοι νευρώσεις και ψυχαναγκασμούς. Δεν μπορούμε να ευχαριστηθούμε τις εκπληκτικές τεχνολογίες, γιατί όλο κάτι μας ενοχλεί, όλο κάτι μας «χαλάει». Είμαστε τελειομανείς και θέλουμε plasma TV για ταινίες, LCD 100Hz για μπάλα, αλλά και projector για... μπούγιο (you know - big picture!). Καθόμαστε και ψειρίζουμε το σύστημα και κάνουμε optimization του optimization, ω optimization για να αυξήσουμε κατά 10% το frame rate και ανοιγοκλείνουμε services για να δούμε καλύτερη απόκριση. Φυσικά έχουμε “dedicated” μουλαρομηχανάκι, άλλο ένα media PC και ένα “working” PC για όλα τα άλλα.

Βεβαίως μας έχουν καταντήσει νευρωτικούς: έχει γίνει αγχωτικό πλέον να αλλάζεις κάθε τρεις και λίγο driver γραφικών, γιατί η έκδοση 91.786 ΔΕΝ υποστηρίζει 16x antialiasing στο Super Blaster XI, σε αντίθεση φυσικά με την 91.787 beta 2, την οποία φυσικά και σπεύδουμε να εγκαταστήσουμε. Το κακό χειροτερεύει με τα καινούρια PCs που είναι φουσκωμένα με bloatware και σκουπιδο-trials και μας αγχώνει ακόμη περισσότερο: «Παναγία μου, έσκασα τόσα λεφτά για αυτό το κονσερβοκούτι που σέρνεται;;;».
Άλλη πηγή νευρωτικών συμπεριφορών που μας αποκόπτουν από την πραγματικότητα είναι η θύλλα των «πράσινων» PCs. Τόσο πράσινο δε βλέπει ο Πεσέιρο κάθε Κυριακή στη Λεωφόρο! Ψάχνουμε για τα μικρογραμμάρια βρωμίου και υδραργύρου στα specs και τις «eco-friendly» πιστοποιήσεις, λες και αυτό θα μας σώσει. Μου θυμίζει διαφήμιση αυτοκινήτου που προβάλλει ως βασικό προτέρημα την εκπληκτική «στρεπτική ακαμψία»! “WOW!”. Και μάλιστα πάνω από 40Hz! “Double WOW!”. Τώρα, τί είναι αυτό, δεν ξέρω, αλλά είναι εντυπωσιακό, αφού λέει ότι είναι τουλάχιστον 25% καλύτερο από τον ανταγωνισμό. Ε, για να το λέει, καλό είναι...

Παπατζιλίκι

2008-04-09T17:16:00.001+03:00

Όπως λέμε «προχειροδουλειά», «κομπίνα», «φούμαρα», «λοβητούρα», «ξεπέτα» και τα συναφή: συνώνυμο του επιπέδου και της συμπεριφοράς πολλών ελλήνων (νεοελλήνων για την ακρίβεια), οι οποίοι επιδίδονται σε διάφορες επιχειρηματικές ενέργειες, κοιτάζοντας την τσέπη τους και μόνο, χωρίς να δίνουν δεκάρα τσακιστή για τον πελάτη. Τα φαινόμενα της ασυδοσίας έχουν ενταθεί αντί να μειώνονται: τις προάλλες φίλος μου εξιστόρησε την ταλαιπωρία που υπέστη από πασίγνωστη εταιρεία παροχής Internet και τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, η οποία, χωρίς τη συγκατάθεσή του, προχώρησε στην αυθαίρετη σύναψη συμβολαίου και μεταφοράς της γραμμής του από τον ΟΤΕ στο ιδιόκτητό της δίκτυο. Και η πλάκα είναι ότι ο άνθρωπος αναγκάστηκε να περιμένει μια ώρα στην ουρά καθώς δεκάδες άλλα άτομα είχαν πάθει ακριβώς το ίδιο.

Η όλη ατμόσφαιρα ήταν σουρεαλιστική, καθώς στα πολυτελέστατα κεντρικά γραφεία της εταιρείας με την απαστράπτουσα διακόσμηση από μάρμαρο, γυαλί και μέταλλο, επικρατούσε ατμόσφαιρα λαχαναγοράς. Η γελοιότης του πράγματος ήταν ότι η εταιρεία ισχυριζόταν ότι είχε μαγνητοφωνημένη συνομιλία με τον πράκτορά της όπου ο φίλος είχε δώσει τη συγκατάθεσή του, αλλά μετά από πίεση να του δείξουν αυτή την περίφημη κασέτα, είπαν ότι ο πράκτορας δεν την είχε παραδώσει. Άλλο περιστατικό φίλου που έχει μια μικρή αλυσίδα videoclub και του χρέωσαν 3.000 ευρώ για μερικά «ντιμάκια» μνήμης SDRAM, με τη δικαιολογία ότι είναι παλιά και δυσεύρετα. Στη λιανική θα μπορούσε να τα είχε πάρει με 200 ευρώ, αλλά ο «φίλος» του με τον οποίο έχει υπογράψει σύμβαση τεχνικής υποστήριξης τον έγδαρε... «φιλικά».
Φαίνεται ότι το ‘χει η περίοδος που διανύουμε: «Σε αγαπώ, σε εκτιμώ, είσαι φίλος μου καρδιακός, αλλά σου αλλάζω τα φώτα. Όχι μη με παρεξηγείς. Σα φίλο και άνθρωπο σε αγαπώ, σαν πελάτη όμως σε ξεσκίζω...».

Πίστη

2008-04-09T17:14:00.001+03:00

Δεν υπάρχει τίποτε πιο σίγουρο από τη δυαδική λογική των υπολογιστών: 0 και 1, ναι και όχι. Τα πάντα είναι προβλέψιμα, τα πάντα ακολουθούν αυστηρά το νόμο του αιτίου και αιτιατού. Ωστόσο, τελικά αποδεικνύεται, ότι στην πράξη το όλο σύστημα ακολουθεί, το νόμο του χάους: μια απειροελάχιστη αλλαγή στις παραμέτρους λειτουργίας αρκεί για να φέρει την καταστροφή. Κι αυτό γιατί οι σημερινοί υπολογιστές είναι φοβερά πολύπλοκοι και όλο και κάτι μπορεί να πάει στραβά.Επομένως το αν θα πάει στράφι το DVD που γράφουμε, ή αν θα μας καεί το τροφοδοτικό, ή αν το PC κολλήσει στα καλά του καθουμένου, είναι απρόβλεπτο. Είναι θέμα πίστης: «πιστεύω ότι ο driver του tuner που έχω από τα XP θα δουλέψει και στα Vista». Ή «μου έβγαλε την πίστη το αναθεματισμένο μέχρι να μπουτάρει». Με παρόμοιο τρόπο οι κάτοχοι Mac πιστεύουν ότι είναι πιο ασφαλείς από ιούς και ότι έχουν πιο ποιοτικό hardware από τον «όχλο». Μέχρι ένα βαθμό δε διαφωνώ: Apple σημαίνει διαφοροποίηση, σχεδιαστική πρωτοπορία, αλλά έχει και μια δόση κουλτούρας και ενός είδους οπαδισμού, πίστης, με ψύγματα θρησκευτικής προσήλωσης. Πάντως, αν πιστεύετε ότι η Microsoft απειλείται σοβαρά από τη νέα δυναμική της Apple, απατάσθε. Τα Windows δεν πρόκειται να πάψουν να είναι το λειτουργικό της πλειοψηφίας.

Κι αν γίνει το απίστευτο και ανατραπεί η κατάσταση, το Mac OS νομοτελειακά θα αρχίσει να γεμίζει ως δια μαγείας με κενά ασφαλείας και προβλήματα ασυμβατότητας με hardware. Πιστέψτε με, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, ενδόμυχα, ούτε ο ίδιος ο Steve Jobs δε θέλει να κυριαρχήσει στην αγορά, αφού θέλει να παραμείνει για πάντα ο ψηφιακός Μωυσής που θα οδηγεί το πιστό του ποίμνιο προς τη γη της τεχνολογικής επαγγελίας.

Άντε γεια!

2008-01-17T15:42:00.002+02:00

Παρακινούμενος από γνωστούς και συναδέλφους, έφτιαξα κι εγώ λογαριασμό στο Fecebook και άρχισα να προσθέτω φίλους και applications (applications στο Facebook είναι online μικροεφαρμογούλες που δεν εγκαθίστανται τοπικά και έχουν τρομερά ποικίλο περιεχόμενο). Στην αρχή ενθουσιάστηκα καθώς ο αριθμός των φίλων άρχισε να πολλαπλασιάζεται μέσω διακλαδώσεων από γνωστούς γνωστών, συναδέλφους συγγενών, συγγενείς συναδέλφων κοκ. Το όλο πράγμα έμοιαζε εντυπωσιακό και προς στιγμήν ενθουσιάστηκα... μέχρι τη στιγμή που άρχισα να παίρνω ηλίθια requests.

Cyber-αγκαλίτσες και φιλάκια, κεράσματα από μπύρες μέχρι γλιφιτζούρια, ανούσια κουιζ και άλλες χαζομάρες άρχιζαν να κατακλύζουν την κεντρική σελίδα του λογαριασμού μου. Παράλληλα, καθώς είχα κάνει το λάθος να επιτρέψω στο Facebook να στέλνει ειδοποιήσεις στο webmail μου, το τελευταίο πλημμύρισε από δεκάδες βλακείες του τύπου «ο Φόντας έστειλε μια καρδούλα στη Ρούλα». Το επιστέγασμα όμως της απογοήτευσης ήταν το σκάνδαλο που ξέσπασε με το διαφημιστικό πρόγραμμα του Facebook.
Αυτή το πρόγραμμα, ονόματι Beacon, επιτρέπει στο Facebook να μαζεύει ότι στοιχεία μπορεί από τους χρήστες και να τα μοιράζει σε τρίτους για να στοχεύσει καλύτερα διαφημίσεις προϊόντων, βασισμένο στις συνήθειες των χρηστών αλλά και των φίλων τους και το γενικότερο καταναλωτικό τους προφίλ. Ο δημιουργός του site Mark Zuckerberg μάλιστα ζήτησε συγγνώμη καθώς αποκαλύφθηκε ότι ακόμη κι όταν ο χρήστης έκανε log off από το Facebook, αυτό συνέχιζε να αντλεί δεδομένα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά την έκανα, που λένε, με ελαφρά πηδηματάκια. Δεν ξέρω, εσείς μπορείτε να έχετε διαφορετική άποψη, αλλά εγώ έχω ξενερώσει. Χώρια που περνάω όλη την ώρα μου στη δουλειά μπροστά από μια οθόνη, δεν έχω σκοπό να περάσει και η κοινωνική μου ζωή μέσα από αυτήν.

Νοσταλγία

2008-01-17T15:23:00.001+02:00

Η ελληνική κοινότητα πληροφορικής έχει αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, ακολουθώντας περίπου τη διεθνή εξελικτική πορεία: κάποτε οι προσωπικοί υπολογιστές έπαιζαν ρόλο εκπαιδευτικού και επιστημονικού εργαλείου, καθώς άλλωστε οι δυνατότητες γραφικών και ήχου ήταν λιγοστές. Η περιέργεια για πειραματισμό οδηγούσε το χομπίστα σε ατέλειωτες ώρες συγγραφής κώδικα και σε προσπάθειες μεταγραφής από τη μία διάλεκτο Basic στην άλλη ή, σε εξελιγμένη μορφή, σε Pascal, τη “lingua Franca” των υπολογιστών της δεκαετίας του ’90. Σήμερα το βάρος έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου μετατοπιστεί στην ψυχαγωγία, με αποτέλεσμα να γινόμαστε μάρτυρες του φαινομένου της ανακύκλωσης των ίδιων βασικών μοτίβων σε διάφορες παραλλαγές: παίξτε παιχνίδια, ακούστε μουσική, δείτε φωτογραφίες και βίντεο. Από την άλλη πλευρά, το Internet έχει “τσακίσει” τη δημιουργικότητα πολλών, αφού βρίσκουν έτοιμο το software που χρειάζονται, οπότε πλέον ούτε προγραμματίζουν ούτε εξερευνάνε τη λογική του PC. Δυστυχώς, η ίδια η τεχνολογική εξέλιξη που μας προσφέρει τόσο ισχυρά συστήματα η ίδια απαξιώνει σε χρόνο μηδέν τη βάση μας και μας σπρώχνει να την αναβαθμίσουμε, χωρίς να “χωνέψουμε” καλά-καλά το χαρακτήρα και την ουσία της. Παλιά “δενόταν” κανείς με τον υπολογιστή του, ίσως επειδή κάθε σύστημα ήταν κλειστό και δεν άλλαζε εύκολα. Ίσως επειδή το κρατούσε χρόνια, χωρίς να νιώθει την ανάγκη να αλλάξει κάτι. Ίσως επειδή ο ρόλος του προσωπικού υπολογιστή ήταν σαφής και διακριτός και δεν υπήρχε περίπτωση να ανακατευτεί με άλλες συσκευές όπως το τηλέφωνο, το βίντεο, η τηλεόραση. Σήμερα τα πάντα είναι ανοικτά, τα πάντα αλλάζουν εν ριπή οφθαλμού, δεν υπάρχει πλέον συναισθηματική σύνδεση με το “μηχάνημα”, αλλά μια κοινή καταναλωτική μανία.

O Yoda έτρωγε σουβλάκι

2007-11-02T15:42:00.002+02:00

Ναι εγώ υποστηρίζω ότι ο Yoda έτρωγε σουβλάκι με μπόλικο τζατζίκι και επειδή βρωμούσε η ανάσα του οι κακοί Άρχοντες του Σκότους που βρίσκονταν στο δρόμο του λιποθυμούσαν. Τί δεν κατάλαβα, άκουσα κάποιον «λέει βλακείες ο τύπος;». Γιατί, ρε φίλε εσύ τον έχεις δει το Yoda από κοντά; Σου ήταν μπατζανάκης; Οπότε τι ξέρεις εσύ για τις διατροφικές του συνήθειες; Και για τον ήλιο μπορώ να ισχυριστώ ότι είναι μια τεράστια καυτή ομελέτα, άντε πήγαινε να μου φέρεις ένα κομμάτι του για να με πείσεις ότι αποτελείται από υδρογόνο και ήλιο. Αγαπητοί, εκεί που δε φτάνει η φυσική παρουσία του ανθρώπου, παρεμβαίνει η νόηση. Δουλεύει το μυαλό. Όταν παύει να λειτουργεί το μυαλό μπορείς να το βομβαρδίσεις με ένα σωρό βλακείες και δη marketing βλακείες. Ο κόσμος έχει γεμίσει από άσχετους marketing managers που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Μετά από τη εκατομμυριοστή διαφήμιση με το ίδιο χαρακτηριστικό πλαστικό τραγουδάκι, χαζεύεις πλέον και συ και θεωρείς ότι ένα καλοδιαφημισμένο προϊόν είναι όντως καλό. Ειδικά δε όταν σερβίρεται δίπλα στον ακαταμάχητο συνδυασμό «στήθος, μπούτι και οπίσθια», το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από την τεχνολογία στο οφθαλμόλουτρο. Και αυτό δυστυχώς το φαινόμενο υπάρχει σε όλους πλέον τους τομείς της ζωής μας και φυσικά και στην πολιτική (επίκαιρο θέμα), όπου λίγο έλειψε γνωστή λαϊκή αοιδός («αηδός» κατ’ άλλους όχι λόγω της φωνής-αηδόνι αλλά λόγω των αηδιών που εκστομίζει) παραλίγο να βρεθεί στα έδρανα της Βουλής. Έτσι λοιπόν, φίλοι μου, ανοίξτε τα μάτια σας και κλείστε τα αυτιά σας στις σειρήνες του marketing. Αγοράστε αυτό που τραβάει η ψυχούλα σας κι όχι αυτό που σπεύδει να αρπάξει η καταναλωτική αγέλη.

Dolce Vita

2007-09-21T12:37:00.002+03:00

Γλυκοχάραζε η αυγή της 4ης Φλεβάρη 1998, όταν ο μικρός Jean Paul βουτούσε το δάχτυλό του σε μια από τις δεκάδες φρέσκες λεμονόπιτες που βρίσκονταν μπροστά του. Πριν όμως βάλει το δάχτυλό του στο στόμα, ένα δυνατό χτύπημα από το θείο του Francois, του έκλεψε τη γλυκιά στιγμή απόλαυσης: «αυτές είναι για τους πελάτες, όχι για μας», πρόσθεσε με αυστηρό ύφος και ο μικρός Jean Paul απομακρύνθηκε λυπημένα βγαίνοντας από το δωμάτιο. Την ίδια στιγμή το κουδουνάκι της εισόδου σήμανε την άφιξη ενός μεσήλικα άνδρα με γκρίζα μαλλιά, αλλά λαμπερά μάτια και ένα ύποπτα χαρούμενο βλέμα.

Ο άγνωστος άνδρας κινήθηκε προς τον πάγκο, όπου ο Francois έσπευσε να εξυπηρετήσει παίρνοντας ένα γλυκό μειδίαμα. Τρία λεπτά αργότερα, ο άγνωστος τύπος γλυστρούσε γεμάτος χαρά τους δρόμους των Βρυξελών κρατώντας ένα κουτί με μια φρέσκια λεμονόπιτα, την ίδια που είχε αποπειραθεί να δοκιμάσει ο Jean Paul. Μερικά τετράγωνα παρακάτω, σταματούσε μια λιμουζίνα μπροστά από τις πύλες ενός κυβερνητικού κτιρίου. Υπό τη συνοδεία δεκάδων ανδρών ασφαλείας και πλήθος δημοσιογράφων, ο μεγιστάνας της Πληροφορικής Bill Gates, προχώρησε προς την είσοδο του κτιρίου, χαρίζοντας ένα πλατύ γλυκό χαμόγελο στις κάμερες. Το επόμενο δευτερόλεπτο, το οπτικό του πεδίο καλύφθηκε από έναν άσπρο κύκλο και τα ρουθούνια του γέμισαν από το γλυκόξινο άρωμα της λεμονόπιτας. 9 χρόνια αργότερα στο άδειο δωμάτιο του Jean Paul, φοιτητή πλέον, έφεγγε γλυκά στην οθόνη του υπολογιστή του η BSOD των Vista, πίσω από ένα παχύ στρώμα λεμονόπιτας που κυλούσε αργά, αργά και... γλυκά προς τα κάτω. Για μια ακόμη φορά η πανάκριβη 8800GTX κόλλαγε...

Ο Ακάλυπτος

2007-09-21T12:36:00.001+03:00

Ακάλυπτος δεν ήταν μόνος ο Καφετζόπουλος στο «Κι οι παντρεμένοι έχουν ψυχή». Υπάρχουν πολλοί «Ακάλυπτοι» σήμερα, ως μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά και ως κυβερνήσεις, οργανώσεις, εταιρείες, κοινωνίες. Και όλοι τους είναι ακάλυπτοι μπροστά στο φαινόμενο του Internet, το οποίο από on-line supermarket, όπως θέλουν να το κάνουν, μεταβάλλεται σε βήμα άμεσης δημοκρατίας, απειλώντας εκ θεμελίων το status quo. Η κατάσταση πια δεν ελέγχεται όταν κάθε χρήστης είναι εν δυνάμει «εφημεριδάς» και «καναλάρχης» μέσω του blog του, με πάμφθηνα πιο εργαλεία όπως ένα κινητό και ένα φτηνό PC (παρεμπιπτόντως, μισώ αυτή τη λέξη «χρήστης» παραπέμπει σε αρρωστημένο εθισμό).

Οι εταιρείες, από την άλλη, δεν μπορούν να ελέγξουν αυτό το φαινόμενο και είναι παγιδευμένες μέσα στην ίδια τους τη φιλοσοφία «δώστε στο λαό άρτον και θεάματα και όλα θα παν’ καλά». Η ειδυλλιακή εικόνα της μεσοαστικής οικογένειας που ζει μέσα σε ένα ψηφιακό παράδεισο από gadgets, κονσόλες, smartphones και PCs στο hi-tech δικτυωμένο σπιτικό της, δε «φτουράει» πλέον. Κι αυτό γιατί αμέσως μόλις βγαίνει ένα «θεϊκό super-wow» προϊόν, το οποίο όμως στην πράξη αφήνει... ακάλυπτο τον καταναλωτή, αμέσως ο τελευταίος μπορεί να βγει στο Internet και να αρχίσει να τα ψέλνει κανονικά. Ακάλυπτοι είναι και οι δημοσιογράφοι που έχουν βρει εύκολη λύση να προβάλλουν βιντεάκια από το YouTube και να το ονομάζουν αυτό «έρευνα». Η αμηχανία των κρατούντων μπροστά σε φαινόμενα όπως εκείνο της αυθόρμητης διαμαρτυρίας έξω από τη Βουλή με αφορμή για την καταστροφή της Πάρνηθας, δίνει το στίγμα. Μήπως το ίδιο το Σύστημα έφτιαξε ένα τέρας που δεν μπορεί πια να ελέγξει;

Αλητεία!

2007-09-21T12:34:00.001+03:00

Τι σας είχα πει τον προηγούμενο μήνα για τη χλιδάτη μας κατάσταση, ως κοινωνία της υψηλής τεχνολογίας; Ε, λοιπόν τα παίρνω όλα πίσω! Θα μου πείτε «καλά είσαι σοβαρός; ή ένας κυκλοθυμικός τύπος που μας ζαλίζει τον έρωτα;». Όχι, απλώς είμαι ένας τύπος που παίρνει στα σοβαρά την κυκλοθυμικότητά του, αλλά είναι τόσο ερωτευμένος με τη ζωή, ώστε να αρχίσει να ζαλίζεται όταν διαπιστώνει την αλητεία που διαπερνά την κοινωνία γύρω του. Ο λόγος; Λίγες μέρες μετά το κλείσιμο του τεύχους Ιουνίου, πέθανε η Αμαλία Καλυβινού, η οποία έδινε επί χρόνια τη μάχη με τον καρκίνο, αλλά παράλληλα έδινε και τη μάχη της ενημέρωσης του κόσμου για την αλητεία του ιατρικού κατεστημένου, μέσα από το blog της.Ομολογώ ότι μόνο τη μέρα του θανάτου της έμαθα γα το blog της και δεν είχα πάρει χαμπάρι για το χαμό που είχε ξεσηκωθεί στην ελληνική κοινότητα των bloggers.

Δε θα ασχοληθώ για τα ΜΜΕ που μόλις εκείνες τις μέρες ανακάλυψαν για την έννοια του blog ή ιστολογίου όπως πολλοί ρομαντικοί επιμένουν να το αποκαλούν. Εκείνο που με πληγώνει είναι ότι και αυτό θα φύγει και θα περάσει (τι «θα» που ήδη είναι παρελθόν) και η Αλητεία, των πληρωμένων γιατρών, θα συνεχιστεί, όπως και εκείνη των ανεύθυνων αστυνομικών, των ανήθικων πολιτικών, ή των απατεώνων πανεπιστημιακών. Η εκδίκηση όμως είναι ένα πιάτο που τρώγεται ξαναζεσταμένο στο φούρνο μικροκυμάτων, και όλοι αυτοί ξεμπροστιάζονται στα blogs και στο YouTube. Και συ Αμαλία, που είσαι συνέχεια on-line από κει ψηλά, τα βλέπεις όλα αυτά και γελάς, απαλλαγμένη πια από αυτή τη μιζέρια...

Xlida.gr

2007-06-18T21:00:00.005+03:00

Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά έχουμε γίνει και πολύ glamorous τώρα τελευταία - εννοώ σαν κοινότητα τεχνολογίας. Παλιά τα computers δεν είχαν «CPU» αλλά «ηλεκτρονικό εγκέφαλο» και οι πιο hot εφαρμογές είχαν να κάνουν είτε με spreadsheets ή με μια εκπληκτική νέα μέθοδο compilation σε Pascal. Σήμερα είμαστε βουτηγμένοι στη χλιδή των gadgets και του hi-def, και όλη η αφρόκρεμα του show biz ασχολείται με την υψηλή τεχνολογία.

Από που να αρχίσουμε και που να καταλήξουμε; ο “super deal” Χρήστος Φερεντίνος πήγε μέχρι το Τόκιο για να ανακαλύψει όλες τις τελευταίες gadget-ιές, αλλά σαν άλλος Οδυσσέας επέστρεψε ένα «νόστιμον ήμαρ» στην ψηφιακή Ιθάκη της γειτονιάς του που είχε όλα τα καλά. Λίγο παραπέρα, οι Going Through χορεύουν σε hip-hop ρυθμούς ακούγοντας μουσικούλα από MP3 players. Και να αναλογιστεί κανείς ότι κάποτε το MP3 ήταν ακαδημαϊκό θέμα: θυμάμαι έναν φίλο στο Πολυτεχνείο το ’90 που είχε διπλωματική «Απωλεστικοί αλγόριθμοι συμπίεσης δεδομένων σε οπτικοακουστικές εφαρμογές» αναφερόμενος στο “MPEG-1 Audio Layer 3”, κατά κόσμον MP3, που ήταν ακόμη σε πειραματικό στάδιο στα εργαστήρια Fraunhofer.Αλλά είπαμε: σήμερα είμαστε χλιδάτοι! Κι αυτό δεν το λέω με κακία. Γουστάρω τρελά! Γουστάρω και Φερεντίνο, και Going Through και Μαριέτα Χρουσαλά να δαγκώνει ναζιάρικα την καμερούλα της. Άσε την αγορά να κινηθεί, άσε τον κόσμο να έρθει σε επαφή με την τεχνολογία, έστω και με ρηχό τρόπο και περιεχόμενο, μετά ας πάει και στα βαθιά. Αν ο πιτσιρικάς παίζει στα δάχτυλά του την τεχνολογία για την πλάκα του σήμερα, αύριο θα διαπρέπει σαν Ευρωπαίος πολίτης και στη δουλειά του.

Ο Αντμήνορας

2007-06-18T21:00:00.003+03:00

Σίγουρα θα αναρωτιέστε σε ποια του εκπομπή τον ανέφερε ο φίλτατος Δημοσθένης Λιακόπουλος, ή αν συμμετείχε στην Αργοναυτική Εκστρατεία ή στον Τρωϊκό Πόλεμο. Όχι, μην ανοίγετε την Ελληνική Μυθολογία στο «Α». Ο Αντμήνορας είναι ένας admin απαλλαγμένος από την περιττή τεχνική γνώση και εφοδιασμένος με ένα κομπολόγι, πραγματικό ή νοητό και συνειδητοποιημένος αρνητής των εννοιών της αμεσότητας, της αξιοπιστίας και της σιγουριάς.
Η συνύπαρξή σου ως υπαλλήλου στην ίδια εταιρεία με τον Αντμήνορα είναι μια τραγική, όσο και θαυματουργική εμπειρία: ζήτα του να σου φτιάξει το e-mail account και θα πέσεις πάνω στο firewall της αναλγησίας του, καθώς το bandwidth της υπομονής σου θα εκμηδενίζεται μέσα στα latencies της αργοπορίας του. Από την άλλη όμως, η γαϊδουρινή αυτή στάση θα σε μετατρέψει, με λίγη εξάσκηση και μύηση στις βουδιστικές πνευματιστικές ασκήσεις, σε φιλόζωο.
Αν πεις σήμερα το πρόβλημά σου στον Αντμήνορα, να είσαι σίγουρος ότι θα διευθετηθεί λίγο πριν την αφή της φλόγας των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Αν ο Αντμήνορας δούλευε στη NASA, το Columbia δε θα διαλυόταν στον αέρα, αλλά θα έπεφτε με μαθηματική ακρίβεια στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ. Ψάχνετε τον ανεμιστήρα του γραφείου; Τον έχει πάρει ο Αντμήνορας για να ψύξει τον exchange server. Η πατέντα με τα παγάκια στο μπρίκι δεν ήταν τόσο πετυχημένη. Κι αν ακούσεις από κάποια γωνιά μια φράση του τύπου «δικέ μου έκανα ατζαστ το μπλοκ σάιζ στο 1 μέγα και το περφόρμανς έκανε εξίντ τα 1000 μεγαμπιτ. Άμα κλοκάρω το μπας και κονφιγκιουράρω το μπίος θα κάνει σκέιλ στο θεό»... ω, ναι, είναι ο Αντμήνορας...

Χαλαρώστε!

2007-06-18T20:54:00.001+03:00

Όσοι ασχολούμαστε επαγγελματικά ή με το πνεύμα του παθιασμένου ερασιτέχνη, με την τεχνολογία, τελικά αρρωσταίνουμε: καταλήγουμε να βλέπουμε μόνο το δέντρο και όχι το δάσος, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε, ότι παρόλα τα μύρια όσα προβλήματα εντοπίζουμε σε προϊόντα και υπηρεσίες, ο τελικός χρήστης, όχι μόνο δεν τα βιώνει, αλλά αισθάνεται και τρισευτυχισμένος.
Ο παθιασμένος overclocker που έχει χάσει δύο δάχτυλα βουτώντας απρόσεχτα τα χέρια του στο υγρό άζωτο δεν είναι αντιπροσωπευτική φυσιογνωμία, αλλά ακραία περίπτωση. Αν και οι τεχνικές overclocking προάγουν την τεχνολογία με την εξεύρεση νέων μεθόδων βελτίωσης των ηλεκτρονικών και ξεπεράσματος των τεχνικών τους προδιαγραφών, η μεγάλη πλειοψηφία δε σκοτίζεται αν λιανίζει τις ορδές των εξωγήινων στα 82 ή στα 92 frames. Από την άλλη, διαβάζω και ακούω πάμπολλες κριτικές για την άθλια κατάσταση του ελληνικού Internet, τη στιγμή που όποιος μεταβαίνει για πρώτη φορά από το PSTN στο ADSL τρίβει τα μάτια του και δεν πιστεύει την αύξηση της ταχύτητας και μάλιστα χωρίς να χρεώνεται καθόλου για το χρόνο που παραμένει online.
Δε λέω ότι οι όποιες κριτικές έχουν άδικο, απεναντίας. Όμως, βρε παιδιά, χαλαρώστε λιγάκι και μην καταστροφολογείτε! Κάντε ένα βήμα πιο πίσω και δείτε πως η τεχνολογία αλλάζει την καθημερινότητά μας χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε. Δείτε πως το Internet έχει προαχθεί σε βασικό εργαλείο δουλειάς και επικοινωνίας και πως οι υπολογιστές έχουν γίνει το επίκεντρο της ψυχαγωγίας, αλλά και πολύτιμο εργαλείο μάθησης για τους νέους.
Με παρόμοιο τρόπο οφείλουν και οι εταιρείες να «χαλαρώσουν», με την έννοια ότι όσο περνά ο καιρός τόσο πιο αμετροεπείς δείχνουν και τάζουν στον κόσμο πράγματα που δεν μπορούν να του προσφέρουν, πράγμα που βιώνουμε όλοι με τα «πολυπακέτα» που περιλαμβάνουν Internet, τηλέφωνο, τηλεόραση κοκ, τα οποία λειτουργούν με το ζόρι με τις υφιστάμενες ταχύτητες και αφορούν πολύ λίγες περιοχές.

K.I.S.S. me!

2007-06-18T20:52:00.001+03:00

Με εκνευρίζει που όπου και να γυρίσω, ότι και να δω, ότι και να ακούσω, τις περισσότερες φορές οι προτάσεις περιέχουν μια κοινή λέξη στις διάφορες μορφές της: «καταναλωτής, καταναλώνω, καταναλωτικός». Έχω αποδεχτεί ότι ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία και μάλιστα με τη δουλειά μου προωθώ αυτό το καταναλωτικό μοντέλο, με μια ελπίδα, ωστόσο: να σταματήσει η διαφήμιση και το marketing να υπαγορεύουν τρόπους ζωής και να πάψουν να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η επόμενη οδοντόκρεμα που θα επιλέξουμε θα αυξήσει τη σεξουαλικότητά μας. Εκείνο που με ενοχλεί πάνω από όλα είναι ότι θέλω επιτέλους να αρχίσω να βλέπω gadgets, υπολογιστές και γενικά «μηχανάκια» που να είναι απλά, χρήσιμα, αποτελεσματικά και ανθεκτικά.

Όπως το λένε οι «φίλοι» μας οι Αμερικάνοι, να έχουν αυτό το «KISS factor», όπου KISS=Keep It Simple Stupid! Τί να κάνω τις 24 έτοιμες σκηνές σε μια φωτογραφική μηχανή όταν θέλω να απαθανατίσω το χαμογελάκι που μου σκάει η ανιψούλα μου και διαρκεί μια στιγμή; Γιατί να ξοδέψω 3.000 ευρώ για να παίξω ένα παιχνιδάκι, τη στιγμή που έχω καλύτερη απόδοση με μια κονσόλα των 300 ευρώ; Και γιατί πρέπει να κατεβάζω συνέχεια updates, patches και upgrades για να λειτουργήσει σωστά ένα περιφερειακό και να κάνω τη δουλειά μου; Σαν τεχνικός συντάκτης με ενδιαφέρει να ξέρω τι είναι “unified shaders”, αλλά σα χρήστης δε μου καίγεται καρφάκι πόσα pixel pipelines έχει η κάρτα μου για να παίξω ένα ποδοσφαιράκι, αρκεί να μου εξηγήσει κανείς ΓΙΑΤΙ θα με ωφελήσουν.

Ένα όνειρο τρελό

2007-06-18T20:51:00.002+03:00

Σήμερα βγήκα για μια ακόμη φορά ντροπιασμένος από τη σπηλιά μου, για να ζήσω ακόμη ένα 24ωρο ντροπής και περιφρόνησης. Το πρώτο χτύπημα ήρθε όταν ζήτησα από το γείτονα να κάνω ένα τηλέφωνο από το σταθερό του και αυτός γύρισε απορημένος στη σύζυγό του ρωτώντας «Σταθερό; Γυναίκα έχουμε σταθερό τηλέφωνο;». Μετά, ανοίγοντας την εφημερίδα, έψαξα για τηλεοπτικά προγράμματα και απογοητεύτηκα: δεν υπήρχε τίποτε για την πανάρχαια αναλογική μου τηλεόραση καθώς όλα τα κανάλια εξέπεμπαν ψηφιακά.

Μετά ξεκίνησα με το αυτοκίνητό μου (ένα από τα τελευταία της Ελλάδας, καθώς στους δρόμους κυκλοφορούσαν μόνο λεωφορεία υδρογόνου και ποδήλατα) για το σπίτι της αδερφής μου, όπου με δυσκολία μπήκα, καθώς το οικιακό της ρομπότ δε με αναγνώριζε αφού το τελευταίο του firmware update ήταν buggy. Παρά λίγο να με σκοτώσει: με βούτηξε και μου βροντοφώναξε “I’m stronger than you, I’m faster than you!”. Ευτυχώς το ανιψάκι μου με έσωσε, φωνάζοντας «Johnny, stop walking».

Αφού ηρέμησα, κάθισα να δω τα τελευταία νέα σε μια (τυπική για ελληνικό νοικοκυριό) οθόνη OLED 60 ιντσών, στην οποία εμφανίζονταν εκτός από τηλεοπτικά προγράμματα, instant messages, δελτία καιρού, χρηματιστηριακά tickers και βιντεοκλήσεις. «’Αντε ρε Λάμπρο, πότε θα βάλεις κι εσύ triple play, όπως όλος ο κόσμος;». «Ποιο triple play», πετάχτηκε ο γαμπρός μου, «εσύ ακόμη έχεις ξεχωριστό MP3 player και κινητό», και με μια θανατερή κίνηση, έβγαλε το απαστράπτον «επαναστατικό» iPhone από την τσέπη.

Από την κουζίνα, ο σκύλος φώναζε «βόλτα, βόλτα!». Τότε ξύπνησα και τρομαγμένος έτρεξα στο παράθυρο. Το άνοιξα και εισέπνευσα μια γενναία δόση καυσαερίου, ενώ η Λένορμαν ήταν μποτιλιαρισμένη, από το Μεταξουργείο μέχρι τον Κηφισό. Ούφ... back to reality…

Στ’ άρματα αδέρφια!

2007-06-18T20:49:00.001+03:00

Διορθώστε με, αν κάνω λάθος, αλλά δεν έχουμε σκεπαστεί μέχρι το λαιμό με βιβλία, ταινίες και video games με πολεμική ή τρομοκρατική υπόθεση; Ειδικά στους υπολογιστές και στις κονσόλες μας, έχουμε βαρεθεί πλέον να βλέπουμε παιχνίδια με σκηνικό τον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ή φουτουριστικά σενάρια μαχών, αλλά και υποθετικές καταστάσεις όπου οι τρομοκράτες έχουν υπό την ομηρία τους ολόκληρες πόλεις.

Ευτυχώς η χώρα μας βρίσκεται (ακόμη) σε απόσταση ασφαλείας από τις θερμές ζώνες του πλανήτη, ωστόσο οι μνήμες είναι νωπές από τον τραγικό εμφύλιο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία που χτύπησε και τη δική μας πόρτα. Όμως ο αντίκτυπος φαίνεται από τη «βιντεο-κουλτούρα» που μας εισάγεται από την Αμερική, εκεί που η κοινή γνώμη «ντοπάρεται» συστηματικά με μηνύματα υπέρ της φιλοπατρίας, της στρατιωτικής υπεροχής και της αναγκαιότητας της αέναης μάχης του Καλού εναντίον του Κακού.

Βέβαια, για να μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, κι εγώ έχω υποκύψει στα δολοφονικά πρωτόγονα ένστικτά μου πυροβολώντας Γερμανούς στο Brothers in Arms, ή διαμελίζοντας ζόμπι στο God of War, αλλά κάποιοι ξεπερνάνε τα όρια: ο λόγος για το παιχνίδι Left Behind: Eternal Forces (http://www.leftbehindgames.com), ένα παιχνίδι στρατηγικής, στο οποίο πρέπει να κυριαρχήσετε κατά των ορδών του Αντιχρίστου, εκχριστιανίζοντας τους πληθυσμούς, ή, αν αποτύχουν οι προσηλυτιστικές σας προσπάθειες, να τους περάσετε από λεπίδι! Το παιχνίδι βασίζεται σε μυθιστορήματα best seller με πάνω από 60 εκατομμύρια πωλήσεις και μετάφραση σε 30 γλώσσες. Και θα πει κανείς ότι παιχνίδια με γελοίες υποθέσεις έχουμε δει μυριάδες. Σωστά. Όμως, όταν ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ μιλά για την απόλυτη μάχη Καλού εναντίον το Κακού, μήπως τα πράγματα είναι λίγο πιο σοβαρά απ’ ότι νομίζουμε;

Καφενείον η Ελλάς

2007-06-18T20:48:00.001+03:00

Σε συζήτηση που είχα πρόσφατα με φίλο ραδιοερασιτέχνη και ένθερμο φίλο της τεχνολογίας και των πρακτικών κατασκευών, είπαμε δυο λόγια σχετικά με την ελληνική πραγματικότητα στον τομέα της εφηρμοσμένης έρευνας, των ερασιτεχνικών προσπαθειών και του αδιεξόδου προ του οποίου βρίσκονται πολλοί άξιοι τεχνικοί, μηχανικοί και θετικοί επιστήμονες, οι οποίοι αναγκάζονται «να πάρουν των ομματιών τους» και να αναζητήσουν καταξίωση και αναγνώριση στο εξωτερικό.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν Έλληνες με πολύ μεράκι και θαυμαστή τεχνογνωσία που μπορούν να κάνουν θαύματα, όπως π.χ. ο Γιώργος Λάγιος, δ/νων σύμβουλος της εταιρείας Tropical που κατασκεύασε μόνος του το πρώτο ελληνικό αυτοκίνητο που κινείται με κυψέλες υδρογόνου, ή το πρώτο μηχανάκι που κινείται με αιθανόλη, δημιουργία του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, αιθανόλη η οποία θα παράγεται από τη ζάχαρη των τεύτλων της βιομηχανίας Ζάχαρης στην Ξάνθη.
Θα προχωρήσουν όμως αυτά τα πρωτότυπα ή θα κολλήσουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας του ελληνικού δημοσίου; Ήδη οι βιομηχανίες η μία μετά την άλλη είτε περνάνε σε ξένα χέρια ή μετακομίζουν σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, εξαιτίας της διαφθοράς, της έλλειψης κινήτρων για ανάπτυξη και της δυσμενούς φορολογίας. Δεδομένου ότι η αγροτική και τουριστική πολιτική της χώρας μας έχει ναυαγήσει, τα αεροδρόμια, τα ναυπηγεία και οι καλύτεροι δρόμοι μας τυγχάνουν εκμετάλλευσης από εταιρείες ξένων συμφερόντων, εκείνο που μας έχει απομείνει να πουλάμε είναι όμορφες θεωρίες, ιδέες, «υπηρεσίες» (μετάφραση: φύκια για μεταξωτές κορδέλες), αλλά απτό, χειροπιαστό βιομηχανικό προϊόν, σχεδιασμένο από έλληνες επιστήμονες και φτιαγμένο από ελληνικά χέρια, σπάνια βλέπουμε και σπανιότερα παραμένει υπό ελληνικό έλεγχο.

Επιστήμη@Home

2007-06-18T20:45:00.002+03:00

Η επιστήμη μπορεί να είναι πολύ διασκεδαστική υπόθεση, αρκεί να μην έχει κανείς προκαταλήψεις και να την προσεγγίσει με το σωστό τρόπο. Για έναν αθεράπευτο... κομπιουτερά, ίσως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αρχίσει κανείς να ασχολείται με πολύ ενδιαφέροντα επιστημονικά θέματα από τα προγράμματα distributed computing που κατεβαίνουν πολύ εύκολα μέσω Internet και τα οποία βοηθούν ουσιαστικά την επιστημονική κοινότητα. Δοκιμάστε και θα με θυμηθείτε: για αρχή πηγαίνετε στο site http://boinc.berkeley.edu, απ’ όπου θα κατεβάσετε ένα μικρό προγραμματάκι client, διαλέξετε το επιστημονικό project που σας αρέσει περισσότερο και.. αφήστε το PC να δουλεύει όταν δεν το χρησιμοποιείτε. Το PC θα κατεβάζει μικρά πακετάκια επιστημονικών δεδομένων, θα τα επεξεργάζεται και θα στέλνει τα αποτελέσματα στο εκάστοτε επιστημονικό ίδρυμα. Θα σας πάρει λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσετε τί πολύτιμη συνεισφορά προσφέρετε, αλλά μετά θα... πορωθείτε, θέλοντας να ανακαλύψετε κι άλλα, να ανατρέξετε σε πληροφορίες πώς λειτουργούν αυτά τα προγράμματα, τί ερευνούν και πως θα συγκεντρώσετε περισσότερα credits για να ανεβείτε στην παγκόσμια κατάταξη των εθελοντών. Υπάρχουν προγράμματα για όλα τα γούστα: από το SETI@Home που ερευνά ραδιοκύματα από το διάστημα για εντοπισμό εξωγήινης ζωής μέχρι το Rosetta@Home για την ανάπτυξη νέων εμβολίων και φαρμάκων.

Αν... γλυκαθείτε και μπείτε στο «τριπάκι» να φτιάξετε πιο δυνατό σύστημα για να κατεβάζετε και να αναλύετε περισσότερα επιστημονικά πακέτα, μπορείτε να μπείτε πιο βαθιά και να συνδέσετε 2 ή 3 PCs με ένα switch φτιάχνοντας το δικό σας super-computer (cluster) με χαμηλό κόστος χρησιμοποιώντας μια διανομή Linux για αυτή τη δουλειά (http://www.beowulf.org/, http://lcic.org/distros.html). Άμα πάρεις ζεστά το θέμα του distributed computing στο σπίτι, μπορεί και να βρεθείς ξαφνικά με ένα cluster σε μια γωνιά του σαλονιού! Καλές ανακαλύψεις!

Ο Βιονικός Άνθρωπος

2007-06-18T20:43:00.005+03:00

Τεχνητές καρδιές, τεχνητά μέλη, τεχνητοί αμφιβληστροειδείς, εμφυτεύματα RFID, μικροκάψουλες με Wi-Fi που... καταπίνονται: η έκφραση ότι η τεχνολογία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου ανθρώπου σταδιακά παίρνει όλο και πιο κυριολεκτική έννοια. Η συρρίκνωση των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων καθιστά πλέον πολύ εύκολη την κατασκευή μικροσυσκευών που μπορούν να λειτουργήσουν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα, να απαιτούν ελάχιστη ενέργεια για να λειτουργήσουν και επικοινωνούν με το περιβάλλον μέσω ασύρματων πομποδεκτών.
Όλα συγκλίνουν στο ότι σε λίγα χρόνια οι σημερινές συσκευές χειρός (PDAs, κινητά κοκ), θα είναι τόσο μικρά που θα μπορούν να φορεθούν π.χ. σα βραχιόλι ή μενταγιόν, ενώ οι οθόνες θα είναι κατασκευασμένες από εύκαμπτα υλικά και θα μπορούν να βρίσκονται ραμμένες στα μανίκια των ρούχων μας. Αλλά για κάρτες ταυτότητας, διαβατήρια κ.λπ. στοιχεία τα οποία συνοψίζονται σε δεδομένα ελάχιστων bytes, θα είναι πιο πρακτική η χειρουργική τοποθέτησή τους μέσα στον οργανισμό με πάρα πολύ απλά μέσα. Με αυτά τα δεδομένα, ίσως να μην είναι τόσο μακριά η εποχή στην οποία αισθητήρες τοποθετημένοι σε δημόσιους χώρους, καταστήματα, ακόμη και στο δρόμο, θα είναι σε θέση να ελέγχουν ποιος περνά από συγκεκριμένα σημεία, ποιος επισκέπτεται συγκεκριμένους χώρους, ακόμη και ποια συγκεκριμένα προϊόντα σηκώνει από το ράφι. Δε θα ήταν αυτό το απόλυτο αντιτρομοκρατικό εργαλείο στα χέρια των απανταχού Αρχών;
Αν μάλιστα προηγηθεί το εμπορικό λανσάρισμα «φυτευτών» gadgets, οι αντιστάσεις μας θα μειωθούν και τελικά κάθε άνθρωπος θα καταλήξει ένα node, ένας μισοπραγματικός-μισοεικονικός κόμβος σε ένα νέο τύπο παγκόσμιου δικτύου. Το ειρωνικό είναι πως, όταν επέλθει ο βιολογικός μας θάνατος, τα ηλεκτρονικά μας εμφυτεύματα μπορεί να συνεχίζουν να λειτουργούν. Δεν είναι ένας περίεργος, θαυμαστός και συνάμα ανατριχιαστικός τρόπος μετάβασης στην αθανασία;

Πολιτκή εναντίον επιστήμης

2007-06-18T20:43:00.003+03:00

Προβληματισμό αλλά και διχασμό προκαλούν οι εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής που ασχολείται με τα βλαστοκύτταρα, ειδικά μετά το βέτο που άσκησε ο αμερικανός Πρόεδρος στην απόφαση της Γερουσίας να άρει σημαντικούς περιορισμούς στην κρατική χρηματοδότηση της έρευνας πάνω σε αυτόν τον τομέα. Το μεγάλο ηθικό ζήτημα που διχάζει την κοινή γνώμη, αλλά και την επιστημονική κοινότητα οφείλεται στο γεγονός ότι οι πλέον χρήσιμες και αξιοποιήσιμες σειρές βλαστοκυττάρων προέρχονται από ανθρώπινα έμβρυα προερχόμενα από τεχνικές εξωσωματικής γονιμοποίησης είτε εμβρυϊκός ιστός προερχόμενος από αμβλώσεις.
Τα βλαστοκύτταρα αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία θεραπείας πάρα πολλών σοβαρών ασθενειών όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, βλάβες σπονδυλικής στήλης, παραλυσία λόγω εγκεφαλικών, σοβαρών εγκαυμάτων κλπ. Ο αμερικανός πρόεδρος αρνείται ουσιαστικά να προωθήσει την έρευνα σε αυτόν τον τομέα και συμπαρατάσσεται με συντηρητικά κοινωνικά και θρησκευτικά στοιχεία που θεωρούν ότι ένα ανθρώπινο έμβρυο δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να αποτελεί αντικείμενο οποιασδήποτε έρευνας, ακόμα κι αν ο σκοπός της είναι η διάσωση ανθρώπινων ζωών.
Αυτή η οπισθοχώρηση θεωρώ ότι μόνο βλαπτική μπορεί να αποβεί στην υπόθεση εξεύρεσης πολύτιμων ιατρικών λύσεων για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου. Γιατί, όπως και σε κάθε άλλη ανάλογη περίπτωση, δε θα πρέπει να εμποδίζεται η έρευνα, αλλά οι κακόβουλες και επικίνδυνες πρακτικές στις εφαρμογές της. Τη στιγμή μάλιστα που άλλες πολιτικές επιλογές δείχνουν ότι κάθε άλλο βασίζονται σε ηθικά κίνητρα (π.χ. πόλεμος στο Ιράκ), η κίνηση αυτή φαίνεται ακόμη πιο υποκριτική. Τα λέω όλα αυτά, όχι για να ασκήσω κριτική στην αμερικανική πολιτική, αλλά για να δείξω ότι για μια ακόμη φορά, επιστήμη και πολιτική έρχονται συχνότατα σε σύγκρουση.

Πλανήτης δύο ταχυτήτων

2007-06-18T20:36:00.001+03:00

Τις προάλλες σε ένα log παραπόνων στο site της Pizza Hut στη Γαλλία, την οποία είχα επισκεφθεί για επαγγελματικούς λόγους, κάποιος διαμαρτυρόταν γιατί δεν μπορούσε να παραγγείλει online ένα ειδικό είδος πίτσας με... «μουντιαλικό» περιεχόμενο. Την ίδια στιγμή σε μια μικρή μόνο γωνιά της Αφρικής, στο ανατολικό τρίγωνο που σχηματίζεται από την Αιθιοπία, την Κένυα και τη Σομαλία, πάνω από 11 εκατομμύρια άτομα αντιμετωπίζουν το φάσμα του υποσιστισμού όπως τουλάχιστον αναφέρει ο OHE.
Η γυαλιστερή τεχνολογική φούσκα των gadgets, του Internet και των άλλων “hi-tech” αποκτημάτων που μας περιβάλλει και η χρήση τους ως status symbols, διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και δημιουργεί έναν πλανήτη δύο ταχυτήτων. Ζούμε σε μια εποχή ταχύτατης τεχνολογικής εξέλιξης, ειδικά στο χώρο της Πληροφορικής αλλά και της Βιοτεχνολογίας, ωστόσο στην πραγματικότητα, μέσα στα λίγα χιλιάδες χρόνια που βαδίζουμε πάνω στο πρόσωπο αυτής της Γης, ως πολιτισμένα όντα, δεν έχουμε, στην πραγματικότητα, αποβάλλει τον πρωτόγονό μας χαρακτήρα. Τα αγαθά του προηγμένου τεχνολογικά πολιτισμού απολαμβάνει μια μικρή μερίδα ανθρώπων, ενώ οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης: υποσιτισμός, πόλεμοι, επιδημίες, θεομηνίες, μαστίζουν δισεκατομμύρια.
Δεν αντιμετωπίζουμε έλλειμα τεχνολογίας αλλά ανθρωπιάς και κοινωνικής συνοχής, σε μια κρίσιμη περίοδο όπου αμφισβητούνται στοιχειώδη κεκτημένα που πηγάζουν στην Αναγέννηση και το Διαφωτισμό. Ίσως πρέπει να σταματήσουμε για μια στιγμή να σκεφτόμαστε σαν καταναλωτικά όντα και να μη μας απασχολεί τόσο πολύ αν το επόμενό μας αμάξι θα έχει περισσότερα κυβικά από του γείτονα, πόσο γρήγορα θα κατεβάζουμε τσόντες από το e-mule ή αν η πίτσα μας θα έχει σχήμα γηπέδου και λουκανικάκια στο σχήμα μπάλας...